الغارات - تلخیص و ترجمه عبدالمحمد آیتی - الصفحة ١٩٣ - حمله سفيان بن عوف غامدى بر انبار

شده‌اند. گفتند: يا امير المؤمنين اين به چه حجت مى‌گويى؟ گفت: زيرا مى‌بينم كه كارشان بالا گرفته و آتش شما روى به خاموشى نهاده، آنان را مى‌بينم كه در كار خود سخت كوشند و شما سست و ناتوان، آنان را مى‌بينم كه متحدند و شما پراكنده، آنان را مى‌بينم كه فرمانبردار امام خودند. و شما نافرمان. به خدا سوگند اگر بر شما پيروز شوند مى‌بينيد كه پس از من شما را سرورانى نابكار خواهند بود مى‌بينم كه در بلاد شما شريك شده‌اند، و منافع بلاد شما را تاراج مى‌كنند. شما را مى‌بينم كه چون سوسمارها در هم مى‌لوليد و نمى‌توانيد از حق خود دفاع كنيد و نمى‌توانيد حرمت حرم خدا را حفظ نماييد. به عيان مى‌بينم كه قرّاء شما را مى‌كشند و از حقتان محروم مى‌دارند و به دادخواهيتان گوش فرا نمى‌دهند. و هر مقام و منزلتى كه هست از شما دريغش مى‌دارند و اهل شام را مقرب مى‌دارند. در آن هنگام كه محروميت و استبداد و شمشير را بنگريد انگشت ندامت به دندان خواهيد گرفت و محزون خواهيد شد كه چرا در جهاد سستى كرديد. آن‌گاه به ياد خواهيد آورد كه در جهاد چه منافع بود. در حالى كه پشيمانى زان پس سودتان نكند.