الغارات
(١)
مدخل به قلم مترجم
١١ ص
(٢)
بخش اوّل در باب غنّى و باهله
٢٥ ص
(٣)
آمدن على عليه السلام به كوفه پس از نبرد با خوارج
٢٧ ص
(٤)
داخل شدن على عليه السلام به كوفه
٢٨ ص
(٥)
بسيج كردن على عليه السلام مردم را
٢٨ ص
(٦)
روش على عليه السلام در بيت المال
٣٣ ص
(٧)
رفتار على عليه السلام با خود
٤١ ص
(٨)
كارگزاران و كارهاى على عليه السلام
٤٧ ص
(٩)
از سخنان على عليه السلام
٥١ ص
(١٠)
خطبهاى از امير المؤمنين على عليه السلام
٥٦ ص
(١١)
نامهاى از على عليه السلام به معاويه
٦٧ ص
(١٢)
خبر مصر
٧٣ ص
(١٣)
حكومت قيس بن سعد بن عباده انصارى رحمة اللّه عليه در مصر
٧٤ ص
(١٤)
عزل قيس بن سعد از مصر و امارت محمد بن ابو بكر
٨٠ ص
(١٥)
خبر رفتن محمد بن ابى بكر به مصر و حكومت او بر مصر،
٨٢ ص
(١٦)
در نماز و وضو
٨٩ ص
(١٧)
در سفارش به مصريان
٩٠ ص
(١٨)
در روزه و اعتكاف
٩١ ص
(١٩)
داستان محمّد بن ابى بكر
٩٢ ص
(٢٠)
خبر قتل مالك اشتر رحمه اللّه و امارت مصر
٩٤ ص
(٢١)
فرستادن معاويه عمرو بن عاص را به مصر
١٠٠ ص
(٢٢)
كشته شدن محمد بن ابى بكر رحمة اللّه عليه
١٠٣ ص
(٢٣)
رسيدن خبر قتل محمد بن ابى بكر به على عليه السلام
١٠٥ ص
(٢٤)
نامه امير المؤمنين على عليه السلام به ياران خود
١٠٩ ص
(٢٥)
داستان مرج مرينا
١١٧ ص
(٢٦)
كشته شدن محمد بن ابى حذيفة بن عتبة بن ربيعة بن عبد شمس
١١٩ ص
(٢٧)
خبر بنى ناجيه
١١٩ ص
(٢٨)
بخش دوّم خبر عبد اللّه بن عامر حضرمى در بصره
١٣٩ ص
(٢٩)
سخن على عليه السلام درباره كوفه
١٥٥ ص
(٣٠)
تاختن ضحّاك بن قيس و رويارويى حجر بن عدىّ با او
١٥٧ ص
(٣١)
سخن على (ع) در باب شهادت خويش
١٦٧ ص
(٣٢)
حمله نعمان بن بشير انصارى بر عين تمر و مالك بن كعب ارحبى
١٦٩ ص
(٣٣)
قضيه دومة الجندل و داستان ابن عشبه
١٧٥ ص
(٣٤)
حمله سفيان بن عوف غامدى بر انبار
١٧٧ ص
(٣٥)
درباره عيبجويان و دشمنان على (ع)
١٩٥ ص
(٣٦)
از دشمنان و عيبجويان على (ع) يكى عمرو بن عاص بود
١٩٥ ص
(٣٧)
و از ايشان بود مغيرة بن شعبة
١٩٥ ص
(٣٨)
و ديگر وليد بن عقبه
١٩٦ ص
(٣٩)
كسانى كه از على (ع) جدا شدند
١٩٧ ص
(٤٠)
منذر بن جارود عبدى
١٩٧ ص
(٤١)
داستان يزيد بن حجيّه
١٩٨ ص
(٤٢)
ديگر هجنّع عبد اللّه بن عبد الرحمن بود
٢٠٠ ص
(٤٣)
ديگر قعقاع بن شور
٢٠٠ ص
(٤٤)
و ديگر نجاشى شاعر بود
٢٠١ ص
(٤٥)
ديگر از كسانى كه از نزد على رفتند، عقيل بن ابى طالب بود
٢٠٦ ص
(٤٦)
ديگر حنظله كاتب بود
٢٠٧ ص
(٤٧)
ديگر از ياران على كه به معاويه پيوستند
٢٠٧ ص
(٤٨)
ديگر ابو برده، پسر ابو موسى اشعرى بود
٢٠٩ ص
(٤٩)
ديگر ابو عبد الرحمن سلمى بود
٢٠٩ ص
(٥٠)
از مخالفان على (ع) در حجاز، ابو هرير بود
٢٠٩ ص
(٥١)
قريش و بنى اميه يكسره مخالف او بودند
٢٠٩ ص
(٥٢)
ديگر قبيصة بن ذؤيب بود
٢١٠ ص
(٥٣)
ديگر عروة بن زبير بود
٢١٠ ص
(٥٤)
ديگر زمرى بود
٢١٠ ص
(٥٥)
ديگر سعيد بن مسيّب بود
٢١١ ص
(٥٦)
ديگر عمر بن ثابت بود
٢١١ ص
(٥٧)
ديگر، مكحول بود
٢١١ ص
(٥٨)
حركت بسر بن أبي ارطاة و حمله تاراج او بر مسلمانان و اهل ذمّه
٢١٥ ص
(٥٩)
حركت جارية بن قدامه رحمه اللّه
٢٢٥ ص
(٦٠)
داستان وائل بن حجر حضرمى
٢٢٧ ص
(٦١)
آمدن عبيد اللّه بن عباس و سعيد بن نمران نزد على (ع) در كوفه
٢٢٩ ص
(٦٢)
حواشى بخش اوّل
٢٣٩ ص
(٦٣)
حواشى بخش دوّم
٢٤٨ ص
 
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص

الغارات - تلخیص و ترجمه عبدالمحمد آیتی - الصفحة ٢٥٠

على (ع) بود. رك الاصابه، حرف ميم شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ١/ ٢١٠.

اشاره است به فوران آب از تنور پيرزالى به هنگام طوفان نوح. در قرآن كريم نيز به آن اشارت رفته است. رك: سوره ١١ آيه ٤٢ و سوره ٢٣ آيه ١٧.

چون يونس پيامبر از شكم ماهيى كه او را بلعيده بود در ساحل دريا افتاد درخت كدويى بر سر او سايه افكند. رك سوره ٣٧ آيه ١٤٦.

نام دو بت از بتان عرب.

منظور از دسته‌هاى تركه، چوبهاى باريكى است كه ايوب زن خود را با آنها زد تا سوگند نشكسته باشد. زيرا شيطان زن را در نزد ايوب به بدى ياد كرده بود و ايوب سوگند خورده بود كه او را سخت بزند. چون حقيقت بر او آشكار شد تا قسم خود خلاف نكرده باشد دسته‌اى از تركه‌هاى باريك بر گرفت و يك بار بر زن زد. رك سوره ٣٨/ آيات ٤٠ تا ٤٣.

حبيب بن مسلمه فهرى از مردم مكه بود و در شام مى‌زيست و چون بسيار در روم جنگيده بود او را حبيب الروم مى‌خواندند. در زمان معاويه در ارمينيه به سال ٤٢ درگذشت در آن هنگام امير آن بلاد بود.

شادروان محدث معتقد است كه نام اين شخص عبد اللّه است نه عبد الرحمن. ابتدا از موافقان على (ع) بود و بعدها به معاويه پيوست و از دشمنان سرسخت على (ع) گرديد. در زمان يزيد از جانب او به جنگ عبد اللّه بن زبير رفته است و نيز تا زمان عبد الملك بن مروان زنده بوده. رك الغارات چاپ محدث ص ٤١٨.- م.

عمارة بن عقبة بن ابى معيط در فتح مكه اسلام آورد. او برادر وليد بن عقبه است كه از مخالفان على (ع) بود.

ابو روق، عطية بن حارث همدانى، از تابعين است و از معتقدان به ولايت اهل بيت (ع). رك جامع الرواة ١/ ٥٣٨.

غريين، نام دو بنا چون صومعه‌اى در نزديكى مشهد على (ع) بود مى‌گفتند آنها را يكى از پادشاهان آل منذر. بر سر گور دو نديم خود كه به هنگام مستى كشته بود ساخته.

مسعر بن كدام، ابو سلمه كنيه داشت و از مردم كوفه بود و از راويان ثقه. به سال ٥٥ يا ٥٣ درگذشته است.

طلقاء آزادشدگان، مراد كسانى است كه در فتح مكه اسير شدند و رسول اللّه (ص) آنان را آزاد كرد. خاندان ابو سفيان از اين گروه بودند.

توبه/ ٥١.

ابو حمزه، شادروان محدث احتمال داده كه ابو جمره باشد كه نام او نصر بن عمران ضبعى است. او از راويان ثقه است از مردم بصره بود و در خراسان مى‌زيست. يا ممكن است ابو حمزه عمران بن ابى عطاء واسطى باشد، معروف به القصاب. از راويان حديث. رك الغارات ص ٤٤٣.

ما زن بن حنظله. شيخ در رجال خود وى را از اصحاب على (ع) شمرده است.

ثعلبة بن يزيد حمّانى، صاحب شرطه على (ع) بود و از شيعيان سخت دلبسته او. رك ميزان الاعتدال ١/ ٣٧١.

نعمان بشير بن سعد انصارى، پدرش بشير از صحابه بود. بشير نخستين كسى بود كه با ابو بكر بيعت كرد. نعمان در سال ١٤ هجرى به دنيا آمد. قاضى دمشق بود و معاويه او را امارت كوفه داد تا زمان مرگ معاويه بر اين مقام بود رك تهذيب التهذيب ١٠/ ٤٤٧.

شرح حال او گذشت.

محمد بن يوسف بن ثابت از راويان ثقه است. رك تقريب التهذيب ٢/ ٣٨٨.

محلّ بن خليفه طالبى، از راويان ثقه است. رك تهذيب التهذيب ١٠/ ٦٠.

ابو طفيل عامر بن واثله كنانى در سال اول هجرى متولد شده به كوفه آمد و در زمره اصحاب على (ع) بود و در جنگهاى او شركت داشت. پس از شهادت على (ع) به مكه بازگرديد و در آنجا بود تا در سال ١٠٠ جهان را بدرود گفت.

الاستيعاب ٤/ ١١٦.

درّه نوعى تازيانه سبك.

ابو صالح عبد الرحمن حنفى از راويان ثقه است از تابعين بود و از اصحاب على (ع). رك تهذيب التهذيب ٦/ ٢٥٦.