الغارات - تلخیص و ترجمه عبدالمحمد آیتی - الصفحة ٢٤٦ - حواشى بخش اوّل

نباء/ ١١٤.

دهر/ ذيل آيه ٣٧.

اعراف/ ٣٢.

نحل/ ٣٢.

و (١٧٤)- نحل/ ٢٨ و ٢٩.

دهر/ ذيل آيه ١٠.

دهر/ ذيل آيه ٧.

الرحمن/ ذيل آيه ٣٧.

نباء/ ٢٠.

زمر/ ٦٨.

اعراف/ ١٥٦.

آل عمران/ ١٣٣.

رجوع كنيد به حواشى شادروان محدث ارموى و نقل آنچه شيخ مفيد در امالى خود در باب وضو آورده از همين نامه على (ع) به محمد بن ابى بكر و در آنجا به جاى شستن پاها «مسح پاها» آمده است. پس معلوم مى‌شود صورتى كه در الغارات آمده تصحيف عامه است. (الغارات، محدث، ص ٢٤٥).

هند زن ابو سفيان و مادر معاويه.

حاصل معنى: لغزشى كردم، لغزشى كه مرا از آن پوزشى نيست و از آن پس زيركى خواهم كرد و كارهاى پراكنده گرد آورم.

مداينى، على بن محمد بن ابى سيف مداينى.

حارث بن جمهان (به ضم جيم) در فهرست شيخ طوسى از اصحاب على (ع) شمرده شده.

جزيره بلادى است در شمال بين النهرين رك به شماره ١٢٨.

قلزم شهرى بوده در مصر بر رأس خليج قلزم در شمال بحر احمر، اين دريا را به مناسبت اين شهر درياى قلزم مى‌گفته‌اند. امروز ويرانه‌هاى آن در نزديكى شهر سوئز باقى است.

صعصعة بن صوحان عبدى از اصحاب جليل القدر على (ع) است.

افيق، قريه‌اى است از حوران در راه غور، در اول گردنه‌اى به همين نام چون از آن گردنه پايين آيند به اردن رسند. (معجم البلدان ياقوت). م.

عاصم بن كليب، رك به شماره ٣٦.

مغيره ضبى، رك به شماره ٦٧.

احنف، مراد احنف بن قيس است كه از بزرگان بصره بود ابو بحر كنيه داشت و به حلم و بردبارى معروف بود به سال ٦٧ در كوفه وفات كرد.

علقمة بن قيس بن عبد اللّه نخعى كوفى از راويان ثقه بود و مردى بود فقيه و عابد در ٦٠ سالگى يا هفتاد سالگى درگذشت. (تقريب التهذيب ٢/ ٢١)

عبد اللّه بن حواله، ابو حواله كنيه داشت در اردن سكونت گزيد و در سال ٥٨ در شام درگذشت. او از صحابه بود.

(اسد الغابه ٣/ ١٤٣).

سبيع بن يزيد همدانى از ياران معاويه بود و در قضيه حكميت از فعالين.

آل عمران/ ١٤٨.

هيچ كس جز به فرمان خدا نمى‌ميرد، مدت مكتوب است. هر كس خواهان ثواب اين جهانى باشد به او مى‌دهيم و