الغارات - تلخیص و ترجمه عبدالمحمد آیتی - الصفحة ٢٤٥ - حواشى بخش اوّل

بقره/ ٢٤٧.

يونس/ ١٠١.

آل عمران/ ٦٨.

احزاب/ ٦٠.

اشاره است به آيه تطهير، آيه ٣٣ از سوره احزاب.

بقره/ ١٢٨.

بقره/ ١٢٩.

آل عمران/ ٣٤.

بقره/ ١٣٢.

ابراهيم/ ٣٦.

عبارات ميان دو پرانتز از سوره‌هاى مائده/ ٧ و آل عمران/ ١٠٥ و نحل/ ٩٢ گرفته شده است.

انفال/ ٢١.

اسراء/ ١١١.

اسراء/ ٣٣.

محمد/ ٢٩ و ٣٠.

انفال/ ٤١.

روم/ ٣٨.

اشاره است به آيه ٣٣ از سوره آل عمران.

عباس بن سهل السعدى در حدود سال ١٢٠ ه درگذشته از نزديكان ابن زبير بود (تقريب التهذيب ١/ ٣٩٧).

ابو القاسم محمد بن ابى حذيفه، پسر دايى معاويه بود و از ياران و شيعيان على (ع).

رك به شماره ٨١.

اسماء بنت عميس نخست زوجه جعفر بن ابى طالب بود و عبد اللّه بن جعفر را آورد پس از او ابو بكر او را به زنى گرفت و محمد بن ابى بكر را آورد. پس از ابو بكر به على (ع) شوى كرد. محمد بن ابى بكر فرزند اسماء با مادر به خانه على (ع) آمد و على (ع) محمد بن ابى بكر را پرورش داد. از اين رو گويند كه محمد بن ابى بكر ربيب (پسر خوانده) على (ع) بود و هم برادر مادرى عبد اللّه بن جعفر.

هشام ابن عروة بن زبير، در تهذيب التهذيب ١١/ ٤٨ شرح حال او آمده است. در سال ٦١ هجرى متولد شده و در سال ١٤٧ در ٨٧ سالگى درگذشته است.

حارث بن كعب ازدى از مردم كوفه بود. شيخ طوسى در رجال خود او را از اصحاب على بن الحسين (ع) بر شمرده است.

عباية بن رفاعة بن رافع انصارى چنانكه در فهرست شيخ طوسى آمده از اصحاب على (ع) بود.

رك به شماره ١٦١.

نحل/ ٣٠.

عنكبوت/ ٢٧.

زمر/ ١٠.

يونس/ ٢٦.

هود/ ١١٤.