الغارات - تلخیص و ترجمه عبدالمحمد آیتی - الصفحة ١٨٨ - حمله سفيان بن عوف غامدى بر انبار
آفتاب را بر ابروى راست خود بينى. با شروطى كه خدا مقرر كرده در ركوع و سجود. وقت عصر وقتى است كه خورشيد هنوز سفيد و تابناك است و به زردى نگراييده است و مدت آن به قدر مدت زمانى است كه مردى بر اشترى سنگين دو فرسخ تواند رفت و آنگاه خورشيد غروب كند. وقت مغرب از غروب خورشيد است كه روزهدار افطار مىكند و وقت عشاء آخرى از زمانى است كه شب فرا رسد و سرخى افق برود تا ثلثى از شب. هر كس نماز عشاء ناخوانده در اين هنگام بخوابد خدا خواب از چشمانش ببرد.
اينها بود اوقات نماز «نماز بر مؤمنان در وقتهاى معين واجب گشته است [٥٧].»
يكى مىگويد: مهاجرت كردهام. در حالى كه مهاجرت نكرده است. مهاجران كسانى هستند كه از بديها مهاجرت مىكنند و دورى مىگزينند و هرگز به آنها بازنمىگردند.
يكى مىگويد: جهاد كردهام، در حالى كه جهاد نكرده است. جهاد اجتناب از حرامهاست و مجاهدت با دشمن است. گاه مردمى به جنگ مىروند و نيكو هم مىجنگند و جز ذكر خدا و اجر اخروى نمىخواهند. مردى مىجنگد به سبب خصلت دليرى كه در اوست و از هر كس حمايت مىكند چه او را بشناسد و چه نشناسد. مردى به سبب خصلت ترس كه در اوست به گرد پيكار نمىگردد در اين حال پدرش و مادرش را هم به دشمن تسليم مىكند. پيكار كردن بسا ثمرهاش مرگ باشد، و ارزش هر پيكارگرى در چيزى است كه به خاطر آن پيكار مىكند وگرنه سگ هم به دفاع از لانه و بچههايش مىجنگد.
روزه اجتناب از حرامهاست، همچنان كه از خوردن و آشاميدن بايد اجتناب كرد. زكاتى را كه پيامبر (ص) مقرر داشته به طيب خاطر بپردازيد و مگذاريد سال بر آن سرآيد. اندرزى را كه به شما مىدهم نيك دريابيد؛ غارت زده كسى است كه دينش را از او ربوده باشند و نيكبخت كسى است كه از ديگران پند گيرد. بدانيد كه شما را موعظه كردم و نيكخواهى نمودم ديگر بهانهاى در برابر خدا نخواهيد داشت. حرف خود را مىزنم و براى خود و شما از خدا آمرزش مىطلبم.