برشته گويند، پست نان، پست جو، پست ارزن در الوير متداول است.
پشتاپشت هم در لهجه الوير در معناى پى در پى، پشت «پش در پش» نيز تلفظ شود.
تيس در معناى بُز نَر سه يا چهار ساله كه داراى شاخهاى بلند باشد.
خره در معناى آب آلوده به گل و لاى.
دبيله در معناى جاندارى از خانواده عنكبوت و رتيل كه داراى نيش زهرآگين و كشنده است.
درزِن در معناى سوزن در لهجه الوير مؤنث مجازى است و علامت تأنيث سكون حرف آخر است.
رزيدن در معناى رنگ كردن، در لهجه الوير به صبّاغ و پرنده معروف سبز قبا مى گويند «رنگرز».
سر به سر و دست به دست در معناى نقد و برابر.
شمش در معناى تركه اسم است و مؤنث مجازى.
ككج در معناى تره تيزك.
مرجو در معناى عدس «مَرجِى ى» در لهجه الوير، به عدس تسبيح «مرجمك» گويند.

۵. واژه هاى پراكنده تازى

آخرين بخش از مجموعه فرهنگ لغات و مصطلحات تفسير ابوالفتوح رازى، قسمت مربوط به واژه هاى پراكنده تازى است كه در اثناى تفسير آمده و مصنّف، هر يك از آن كلمات را چون فرهنگ نويسان معنى نموده و هر وقت توجيه و يا توضيحى براى رفع هرگونه ابهام ضرورى ديده، از بيان آن محضِ روشن شدن مضايقه ننموده