۱۳۱۸ق ركن الدّوله حاكم خراسان شد و امر كرد آن نسخه را براى كتابخانه سلطنتى به امر مظفّرالدين شاه اصلاح كنند و مرحوم حاج ميرزا كاظم صبورى ملك الشعراء در خراسان بيش از يك سال به مقابله و تصحيح آن مجلّدات مشغول گرديد و دو جلد از همان نسخه در تهران در عهد مظفّرالدين شاه به طبع رسيد و سه جلد ديگر نيز در ۱۳۱۵ش به امر وزير فرهنگ جناب آقاى على اصغر حكمت به حليه طبع آراسته گرديد. مرحوم صبورى در اين باب قطعه اى دارد كه چند شعر از آن به قرار زير نقل شد:
{۰ نسخه اى كاين نسخه استنساخ از آن شدبود سر تا پا غلط بى عشوه سازى ۰}
{۰ بى غلط بى سقط كس دروى نجستىنه كلام پارسى نه نظم تازى ۰}
{۰ از پى تصحيح او شهزاده بر منلطف فرمود امتياز سرفرازى ۰}
{۰ از قياس و حدس صائب وز دواوينروز و شب جستم طريق چاره سازى ۰}
{۰ بيش از يك سال در وى رنج بردمتا سرآمد رحمتى با اين درازى ۰}
{۰ نوعروسى بود بى زينت وليكناخترانش مى كنند اكنون جهازى ۰}
{۰ اين عروس ايزدى را شكر ايزدداد آخر كلك من زينت طرازى ۰}
الى آخر قطعه.