ابوالفتوح رازى، ج ۴، ص ۴۲۳). [١]
شكوهيدن: عظمت خويش اظهار كردن. ترسيدن.
چون انصار ايمان آوردند و با رسول عليه السلام بيعت كردند، قريش از آن بشكوهيدند و بترسيدند كه كار رسول بلند شد (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۲، ص ۵۲۶). [٢]
شكيبا كردن: شكيبايى كردن.
و چون گفتى: اى موسى! ما شكيبا نكنيم بر يك طعام، و بخوان براى ما خدايت را تا بيرون آرد براى ما از آنچه بروياند زمين از تره يش و سيرش و مرجريش و پيازش (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۱۲۹). [٣]
شگرفيدن [٤] : لغزيدن.
قوله: «فان عثر على انهما استحقا اثماً». اگر اطلاع افتد و واقف شوند و اصل عثار شگرفيدن و افتادن بود (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۲، ص ۲۳۹). [٥]
شموس: معرب چموش. سركش.
چون يكى از شما را اسبى شموس باشد كه خواهد منقاد شود، بايد اين پشّه آيه در گوش او خواند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۵۹۶). [٦]
شيطانه: شيطان، اهريمن ماده.
و زنان را ترك كردند به كلى، تا زنان با شبق شدند. شيطانه بيامد بر صورت آدمى (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۴، ص ۸۲).