به خزاعى مى دانند، اختلافاتى محسوس و مشهود است و معلوم نيست كه آيا ابوالفتوح به نافع بن بديل بن ورقاء انتساب دارد يا به برادرش عبداللّه بن بديل بن ورقاء؛ چنان كه حاجى ميرزا حسين نورى در كتاب مستدرك الوسائل، در صفحه ۴۸۷، جلد سوّم، شيخ را به عبداللّه بن بديل بن ورقاء يعنى برادر نافع نسبت داده است و ظاهراً اين اشتباه با همه دقّتى كه از مؤلّف مستدرك مورد انتظار بوده، پيش آمده است. مع هذا شيخ در چند مورد ضمن تفسير آيات قرآن، خود را از اولاد نافع ابن بديل بن ورقاء الخزاعى، كه از صحابه خاصّ حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله بوده، نام مى برد كه ذيلاً به آن موارد اشاره مى شود:
۱. در صفحه ۶۸۲ ـ ۶۸۳ جلد اوّل تفسير، [١] آنجا كه آيه شريفه: «وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ» [٢] از سوره آل عمران تفسير مى كند، چنين مى نويسد:
انس مالك روايت كند از رسول صلى الله عليه و آله كه او گفت: هيچ كس نبود كه بميرد و او را خداى تعالى منزلتى باشد كه تمنّا و رجوع با دنيا كند، مگر شهيدان كه ايشان تمنّا كنند كه با دنيا آيند و دگر باره شهيد شوند از آن منازل و درجات و كرامات كه ايشان را به نزديك خداى باشد، و بعضى دگر گفتند: آيه در شيهدان چاه معونه آمد و قصّه اين، آن بود كه محمّد بن اسحاق بن يسار گفت بإسناده از حميد طويل از انس مالك، و جماعتى ديگر از اهل علم هم روايت كردند كه ابو براء عامر بن مالك بن جعفر بن كلاب ملاعب الاسنه، كه سيد بنى عامر بن صعصعه بود، به نزديك رسول آمد به مدينه و او را هديه اى نيكو آورد. رسول صلى الله عليه و آله هديه او قبول نكرد و گفت: يا ابا براء! من هديه مشركان نپذيرم. اسلام آر، اگر خواهى كه هديه تو قبول