زبان هاى فارسى و فرانسه است كه بخشى از آنها طبع و منتشر شده است. از جمله آنهاست:
۱. ترجمه فرمان حضرت على عليه السلام به مالك اشتر، استاندار مصر، ۱۳۱۸ش .
۲. شرح حال و سخنان عارف بزرگ بايزيد بسطام، ۱۳۲۴ش .
۳. تأثير قرآن و احاديث در مثنوى معنوى مولانا جلال الدين رومى، مشهور به مولوى، ج ۱، ۱۳۲۷ش .
۴. نورى كه هرگز خاموش نمى شود، ضميمه روزنامه طبرستان، سال ۱۳۲۸ش .
۵. لغات و تركيبات رودكى، تهران: دانشگاه تهران، ۱۳۲۷ش، ضميمه مجلّه دانشكده ادبيات/ تهران: ايران مهر، ۱۳۴۴ش، دوم.
۶. تاريخ اجتماعى و سياسى و جغرافيايى عربستان سعودى، وزارت امور خارجه، ۱۳۳۸ش.
۷. فوايد لغوى تفسير ابوالفتوح رازى، تهران: دانشگاه تهران، ضميمه مجلّه دانشكده ادبيات، ۱۳۳۸ش.
۸. فهرست انتقادى نسخه هاى خطّى كتاب خانه ملّى و دانشگاهى استراسبورگ به زبان فارسى، دانشگاه استراسبورگ، ۱۹۶۳م، اوّل/ كتاب خانه ملّى دانشگاه استراسبورگ، ۱۹۶۳م، دوم.
۹. شرح فارسى و تصحيح انتقادى مثنوى گلشن راز شيخ محمود شبسترى، در سلسله انتشارات ايرانيكا، ۱۳۴۴ش، اوّل/ با حواشى و تعليقات، تهران: دانشگاه تهران، ۱۳۴۵ش، دوم.
۱۰. شرح حال كنت دو گوبينو (ديپلمات و خاورشناس فرانسوى)، دانشگاه تهران و دانشگاه استراسبورگ، در سلسله انتشارات ايرانيكا، ۱۳۴۴ش.