۵. از كتاب نزهة القلوب در جغرافياى تاريخى تأليف حمداللّه مستوفى قزوينى كه در حوالى سال ۷۴۰ه تأليف نموده، در ذيل كلمه رى گويد:
و در رى اهل بيت بسيار مدفون اند و از اكابر و اولياء (نيز جمعى كثير در آنجا) آسوده اند؛ چون: ابراهيم خواصّ و كسائى سابع قرّاء السبعة و محمّد ابن الحسن الفقيه و هشام و شيخ جمال الدّين ابوالفتوح و جوانمرد قصّاب (نزهة القلوب، چاپ ليدن، ص ۵۴).
۶. از كتاب حديقة الشيعة تأليف ملا احمد اردبيلى (م ۹۹۳ه ). مؤلّف در فصل راجع به مذاهب اهل تصوّف و عرفان و نكوهش معتقدات ايشان، شرح مبسوطى درباره مقبره ابوالفتوح از قول يكى از معاصرين شيخ نگاشته:
ابن حمزه رحمه الله در كتاب ايجاز المطالب فى ابراز المذاهب و در كتاب هادى إلى النّجاة من جميع المهلكات، هر دو، مى گويد كه: در شهر رى حاضر بودم كه شيخ ابوالفتوح رازى صاحب تفسير رحمه الله به رحمت حق تعالى پيوست و به موجب وصيّتش در جوار مرقد امامزاده واجب التعظيم امامزاده عبدالعظيم حسنى رحمه الله مدفون گشت. پس به نيّت حجّ متوجّه مكّه معظمه شدم و در وقت برگشتن، گذارم به اصفهان و محلّت جنبلان و بعضى ديگر از محلاّت آن شهر افتاد. ديدم كه آن قدر از مردم آن ديار به زيارت شيخ ابوالفتوح عجلى شافعى اصفهانى و حافظ ابونعيم، كه پدر استاد اوست و شيخ يوسف بنّاء كه جدّ شيخ ابونعيم است و شيخ على بن سهل و امثال ايشان كه سنّى و از مشايخ صوفيّه بوده اند، مى رفتند كه شيعه شهر رى و نواحى اش هزار يك آن به زيارت امامزاده عبدالعظيم نمى رفتند و مؤلّف اين كتاب و محتاج به مغفرت حضرت ربّ الارباب احمد اردبيلى گويد كه مرا گذار به اصفهان افتاد ديدم كه مردم آن بلده شيخ ابوالفتوح عجلى شافعى را شيخ ابوالفتوح رازى نام كرده بودند و به