است كه اول نمازى كه خداى تعالى فريضه كرد، نماز پيشين بود (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۴۰۷). [١]
نهانخانه: مخزن گنجينه.
روزى طلب كنى در نهان خانهاء زمين (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۴۷۰). [٢]
مثال ديگر:
و نهان خانه را مخدع خوانند. پس منافق مخادع است، از آنجا كه كفر در دل پوشيده مى دارد (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۴۸). [٣]
نورده: تته پيراهن.
و اصل او از كف باشد و آن منع بود و از اينجا نورده پيراهن را كفه گويند، براى آنكه منع كند از آنكه ريسمانهاى او منتشر شود (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۳۴۴). [٤]

«ه »

ها زدن: (مص مركب) پياپى و بسيار زدن مكرر زدن (يادداشت مؤلّف).
مثال:
مردم دست به پشت او ها مى زدند و او را مى انداختند و او در پس مى نگريد، تا مگر رسول عليه السلام رحمت كناد (تفسير ابوالفتوح رازى، نقل از لغتنامه دهخدا، ص ۶۹، شماره مسلسل ۷۵).
ها شدن: بشدن.
گفت: ارواح ايشان در حوصله مرغان سبز ها شد كه از جويهاى بهشت