اميرالمؤمنين عليه السلام گفت: دنياء شما به نزديك من خوارتر از خفيدن بزى است به نزديك خداوندش (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۷۰۰). [١]
خوار: آسان. مقابل دشخوار؛ سهل.
مردى بنده اى بخرد بها اندك يا بسيار و او را كارى فرمايد: يا خوار يا دشخوار؛ او را اجرت نبايد داد (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۲، ص ۶۴۱). [٢]
خيزاندن: لغزاندن. ازلال.
«فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمّا كانا فِيهِ وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ» [٣] ؛
بخيزانيد ايشان را ابليس از آنجا. بيرون آورد ايشان را آنچه بودند در آن و گفتيم ما، فرو شوى بهرى بهرى را دشمنى (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۸۹). [٤]

«د»

دانه در زمين پوشاندن: بذرافشانى.
مرد پوشيده به سلاح را كافر خوانند، و برزگر را كافر خوانند؛ براى آنكه دانه در زمين پوشند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۴۴). [٥]
درازنا: طول، درازا، درازى.
خداى ابرى بفرستاد تا از اين مرغ بر ايشان بباريد؛ چندان كه پهناى ميلى بود و درازناى رمحى بود.
در حال خود يافتن: حال نزع.
چون فرود آمد، گفت: برويم او را عيادت كنيم. برفت و جماعتى به او