مثال:
و در هر آسمانى فرشته اى از خواص فرشتگان او ندا مى كند كه الاّ خواهنده اى است تا او را اجابت كنند، الاّ مظلومى هست تا يارى كنند او را، الاّ آمرزش خواهى است تاش بيامرزد، الاّ خواهنده اى هست تا مرادش بدهد؟ (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۲۹۱). [١]
مثال ديگر:
پس فعل به فعل تشبيه كرد، الاّ آن است كه مضاف بيفكند و مضاف اليه به جاى او بنهاد (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۵۵). [٢]
مثال ديگر:
و نماز پيشين و دگر جمع بكند و به موقف بايستد و بر كوه نشود، الاّ عند الضرورة (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۳۱۹). [٣]
مثال ديگر:
و در آيت حمل بر عموم كنند، الاّ اگر دليلى منع كند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۷۸). [٤]

۹. عَن: از.

مثال:
و گفته اند با شب مى شود. كنايت عن غير مذكور، و گفته اند راجع است به اسماء و مراد ابر است. (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۵۸). [٥]