رازى، ج ۳، ص ۲۳۱).
دويسيده: معقّد، لخته:
« «ثُمَّ كانَ عَلَقَةً» ؛ آنكه خونى بسته ستبره شده بود دويسيده» (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۵، ص ۴۴۰). [١]
ديرينه: قديمى. كهنه. ديرين.
چهارم سام بن نوح بود و آن چنان بود كه عيسى عليه السلام چون دعوت كرد و دعوى احياى موتى كرد، او را گفتند: كدام مرده زنده كنى؟ گفت: هر كس را كه شما خواهيد. ايشان انديشه كردند و گفتند: مرده ديرينه را انديشه بايد كردن تا بدانيم كه راست مى گويد يا نه. به اتفاق گفتند: اى عيسى! اگر راست مى گويى براى ما سام بن نوح را زنده كن. گفت: گورش با من نماييد. ايشان او را به سر گور او بردند. او خداى را به نام مهم ترين بخواند. خداى (تعالى جل جلاله) سام را زنده گردانيد در گور (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۵۶۶). [٢]
ديگ پختن: طبخ كردن، غذا پختن.
او را گفتم: چه مصيبت رسيده تو را ؟ گفت: عجب تر مصيبتى دو پسرك داشتم كه همه سلوة دل من ايشان بودند. ساعتى بر آمد، او نيز با پيش خدا شد. همان روز پسركى ديگر داشتم طفل، و من ديگ مى پختم. مشغول شدم به كار اينان به نزديك ديگ رفت. ديگ بيفكند و بر او ريخت و او نيز سوخته شد (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۲۳۷). [٣]