از ايشان صد تازيانه بزنيد». بعد اين حكم را به اعتبار اينكه نحوه عمل چگونه است، مرد عاقل و بالغ و كامل است يا خير، عقد و يا شبهه عقد است، گواهى گواهان، حدّ مفترى، عدد گواهان و اينكه زن باشد يا مرد، حدّى كه امام بايد با معاينه خود زانى و زانيه را مشمول آن كند، اقسام زنا كنندگان، تحليل و تجزيه مى كند و در هر مورد نظر فقهى خود را مى دهد و در پايان اين حكم، احكام اميرالمؤمنين عليه السلام را درباره پنج كس، كه متّهم به زنا بودند و پنج حكم مختلف درباره آنان صادر فرمود، بيان مى گردد و بالأخره عقايد مذاهب ديگر را درباره حدّ زانى و زانيه رد مى كند و نظر مذهب شيعه را به صورت فتوا اعلام و اظهار مى دارد و نكته ها در اين خصوص از نظر دور نمى دارد؛ آن چنان كه بحث فقهى شيخ قريب هفده صفحه از متن تفسير را فرا مى گيرد.
غرض اين است كه تفسير ابوالفتوح از نظر فقاهت و بيان كامل مسائل دينى و فلسفه تشريع ديانت اسلام مجموعه اى كامل و جامع است و بدون ترديد در ميان تفاسير مختلف، تفسير كبير ابوالفتوح در زمره تفاسير فقهى محسوب خواهد بود؛ زيرا ابوالفتوح درباره كلّيه احكام شريعت از اصول و فروع دين بحث كافى و وافى كرده و نظر خويش را، كه بر اساس مذهب تشيّع استوار بود، اعلام داشته است.
اينك از جهت اهميّتى كه تفسير شيخ در باب فقه شيعه دارد، فهرست اهمّ مسائل فقهى را، كه وى در اثناى تفسير به بحث و اظهار نظر پرداخته، در ذيل يادداشت مى كنيم.