استنساخ شده و اكنون در كتابخانه ملّى پاريس موجود است.
مرحوم علامه قزوينى در مقدّمه اى كه بر كتاب مرزبان نامه نوشته اند (چاپ كتابخانه تهران، صفحه يه ـ يو)، درباره نسخه كتابخانه ملّى پاريس مى نويسند كه از نفايس و نوادر نسخ عديم النظير كتابخانه ملّى پاريس، نسخه اى است منحصر به فرد از ترجمه تفسير كبير محمد بن جرير طبرى.
۲. نسخه ديگرى كه به سال ۸۸۳ه تحرير شده و بر سوره فاتحه تا سورة المائده مشتمل است و آن نيز در كتابخانه پاريس موجود است.
۳. يك نسخه از اين ترجمه ذى قيمت در كتابخانه آستان قدس رضوى موجود مى باشد و از مجلّد پنجم تا مجلّد هفتم را متضمّن است. عكس نسخه نيز در كتابخانه ملّى تهران موجود است.
۴. نسخه اى نيز در كتابخانه سلطنتى تهران موجود است و گويا مجلدّ هفتم از مجموع هفت مجلّد باشد و تاريخ كتابت آن سال ۶۰۶ه است.
ظاهراً ترجمه تفسير طبرى، كه در عهد پادشاهى منصور بن نوح بن نصر بن احمد ابن اسماعيل ساسانى توسّط علماى ماوراء النهر در حدود سال ۳۵۲ه تهيه و آماده شد، قديمى ترين تفسير به زبان پارسى است كه چند نسخه از آن موجود مى باشد و بدانها اشاره شد.
در اينكه ترجمه تفسير طبرى در زمان حيات شيخ شهرت كامل داشته و در دسترس طالبان آن بوده، ترديدى نيست. نسخه عربى تفسير هم، كه از آثار نفيس و ذى قيمت قرن مزبور است، نظر به اعتبار و اهميّتى كه از لحاظ روايت و درايت دارد و بخصوص از جهت روايت مورد استناد علماى فرق مختلفه مى باشد و در همه زمانها مورد مراجعه و استفاده قرار مى گرفت، در زمان حيات شيخ در دسترس عموم علاقه مندان قرار داشت و بعيد نيست كه يكى از مآخذ شيخ ابوالفتوح رازى