«هاگيرم» و «هاگرفت» و مانند آن استعمال شده است.
۱۵. ديگر از خصائص دستورى ابوالفتوح نوشتن «ب» حرف اضافه به صورت «با» است؛ چون: «با فصل ربيع» و «باپس» و جز آنها.
مثال:
«علماى ايشان جمع شدند و راى زدند و روزه با فصل ربيع افكندند» (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۲۸۴). [١]
مثال ديگر:
«چون به كنار دريا رسيدند، با پس نگاه كردند. لشكر ديدند در پيش دريا» (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۱۱۷). [٢]
نظير چنين استعمالى يعنى آوردن «با» به جاى حرف اضافه «ب» در كتاب ترجمه و قصّه هاى قرآن از تفسير ابوبكر عتيق نيشابورى فراوان ديده مى شود.
مثال:
پيغمبر عليه السلام گفت: من در آن وقت نگاه كردم كه حنظله كشته شد، فريشتگان از هوا فرود آمدند وى را بربودند و با كناره بردند و بشستند و باز آوردند، ميان كشتگان اُحد بنهادند (ص ۱۱۲، نيمه اوّل).
مثال ديگر:
... آن گاه فرمود تا ايشان را دفن كردند. كسى را كه اهل بيت بود در مدينه، مى آمدند و كشتگان خويش را با مدينه مى بردند (ص ۱۲۳، نيمه اوّل).
۱۶. ديگر از خصوصيّات نثر تفسير، هيئت «شيشم» به جاى «ششم» است و اين از خصائص لهجه رى بوده و در جاى ديگر به اين صورت استعمال نشده.
مثال: