معنى غبطه خوردن، اغتباط (فر. م). و پژهان شدن، به معنى آرزومند شدن و غبطه خوردن است. در متن چاپى ابوالفتوح نژهان (به نون) نوشته، ممكن است در چاپ اين كتاب اشتباهى روى داده باشد.
نشاط كردن: ميل داشتن. هوس كردن.
او گفت: مرا تونه افكندى؛ مرا خداى تو افكند كه كسى پشت مرا بر زمين نياورد، وليكن اگر نشاط كنى، دگربار كشتى بگيرم (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۲، ص ۱۹۸). [١]
نشناس: ناشناس، مجهول.
... كه جهودان مردى را بگرفتند و بر درختى بلند كردند و كسى را رها نكردند تا او گرد او گردد؛ تا روزگارى برآمد و او متغيّر شد و صورتش نشناس شد و گفتند اين عيسى است (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۲، ص ۷۳). [٢]
نماز كن: نمازگزار.
اكنون بليد كه نماز كن متانى باشد و حدود نگاه دارد و شرايط آن ظاهراً و باطناً به جاى آرد (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۴۲). [٣]
نمازگاه: مصلّى.
از جاى ابراهيم نمازگاهى و عهد كرديم با ابراهيم (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۱۹۶). [٤]
نماز ميانين: نماز ظهر.
و اگر آن كه نماز ميانين است از نمازها و روز و از خصائص اين نماز آن