و يك تفسير اين دادند قول رسول عليه السلام (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۱۱۱). [١]
تقصير كردن: كوتاه كردن. از قصر. كوتاهى كردن.
و چون فارغ شود، تقصير بكند؛ اعنى پاره اى از موى سر بگيرد و پاره اى از محاسن حلال شود از هر چه احرام كه داشت (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۳۱۹). [٢]
تنگ رسيدن: بسيار نزديك شدن.
و اين كارزار آدينه بود نماز شام تنگ برسيد و آفتاب فرو خواست شدن (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۲، ص ۱۲۱).
توانى: توانايى.
و درست آن است كه در خور مرد بود و دستگاه توانى او براى خداى مقدار بكرد بر قدر استطاعت مرد از توانگرى و درويشى (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۴۴).
تيزنا: محل تيزى شمشير و تيغ.
وحدّ شمشير تيزناى او بود و حدّ در خلق حدّت باشد (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۳۰۳). [٣]

«ج»

جاييدن: جويدن، جاييدن.
و بشر لقمه در دهان نهاده و بجاييد و فرو برد (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۵، ص ۹۹). [٤]