نهاده بودمى (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۳۷۴). [١]
اقرار دادن: اقرار و اعتراف گرفتن. اقرار كردن.
رسول عليه السلام گفت: چون اقرار دادى به اين چگونه گويى عيسى فرزند خداست (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۵۰۶). [٢]
انداخت: تدبير و طرح، راى.
ايشان گفتند انداخت و كيد ما باطل شد. نوميد شدند از آنچه انداخته بودند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۲، ص ۹۷). [٣]
مثال ديگر:
و مكروا مكر كردند و مكر ايشان اينجا تدبير و انداخت قتل عيسى بود و اين آنگه بود كه عيسى را براندند و بيرون كردند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۵۷۰). [٤]
انداخت: توجه نكردن. التفات نكردن.
رسول عليه السلام گفت: ويل لمن قرء هذه الآية فمج بها؛ واى آن كس كه اين آيه بخواند و بيندازد آن را؛ يعنى تفكر نكند در او و معتبر نگردد بدو.
انزله كردن [٥] : فرو فرستادن.
كلام در آن كه كجا انزله بوده است (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۲۵). [٦]
مثال ديگر:
گفت: آرى، به آن خداى كه تورات بر موسى انزله كرد (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۲۲۶). [٧]
مثال ديگر:
و پيغامبران را به بازى نفرستاد و كتابها را به هرزه انزله نكرد (تفسير