برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٥ - ادامه سوره يس

فضاى بيكران از هيچ كس ميسر نيست جز از خداوندى كه قدرتش فوق همه قدرتها و علم و دانشش بى‌انتهاست.

و به همين جهت در پايان آيه مى‌فرمايد: «اين تقدير خداوند قادر و داناست» (ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ).

در تعبيرات اين آيه اشاره‌اى است پر معنى به نظام سال شمسى كه از حركت خورشيد در برجها حاصل مى‌گردد و به زندگى بشر نظم و برنامه مى‌دهد.

(آيه ٣٩)- لذا در اين آيه براى تكميل اين بحث از حركت ماه و منازل آن كه نظام بخش ايام ماه است، سخن مى‌گويد، و مى‌فرمايد: «و ما براى ماه منزلهايى قرار داديم، و به هنگامى كه اين منزلها را طى كرد سر انجام به صورت شاخه كهنه قوسى شكل و زرد رنگ خرما در مى‌آيد»! (وَ الْقَمَرَ قَدَّرْناهُ مَنازِلَ حَتَّى عادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ).

منظور از «منازل» همان منزلگاههاى دويست و هشتگانه‌اى است كه ماه قبل از «محاق» و تاريكى مطلق طى مى‌كند.

اين نظام عجيب به زندگى انسانها نظم مى‌بخشد، و يك تقويم طبيعى آسمانى است كه با سواد و بى‌سواد توانايى خواندن آن را دارد.

(آيه ٤٠)- در اين آيه سخن از ثبات و دوام اين نظم سال و ماه، و شب و روز، است، پروردگار آن چنان برنامه‌اى براى آنها تنظيم كرده كه كمترين دگرگونى در وضع آنها پيدا نمى‌شود و تاريخ بشر به خاطر همين ثبات كاملا تنظيم مى‌گردد.

مى‌فرمايد: «نه براى خورشيد سزاوار است كه به ماه رسد، و نه شب بر روز پيشى مى‌گيرد، و هر كدام از آنها در مسير خود شناورند»! (لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَها أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَ لَا اللَّيْلُ سابِقُ النَّهارِ وَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ).

مى‌دانيم خورشيد دوران خود را در برجهاى دوازده گانه در يك سال طى مى‌كند، در حالى كه كره ماه منزلگاههاى خويش را در يك ماه طى مى‌كند.

بنابر اين حركت دورانى ماه در مسيرش دوازده بار از حركت خورشيد در مدارش سريعتر است، لذا مى‌فرمايد: خورشيد هرگز در حركت خود به پاى ماه‌