برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٤ - فضيلت تلاوت سوره

اگر گروهى نادان و جاهل و بى‌خبر در برابر ذات پاكش سجده نكنند مسأله‌اى نيست اين عالم وسيع پر است از فرشتگان مقرب كه دائما در حال ركوع و سجود و حمد و تسبيحند، تازه نيازى به عبادت آنها نيز ندارد، آنها نيازمند عبادت اويند، چرا كه هر افتخار و كمالى براى ممكنات است در سايه عبوديت اوست.

(آيه ٣٩)- بار ديگر به آيات توحيد كه زمينه ساز مسأله معاد است باز مى‌گردد.

مى‌فرمايد: «و از آيات او اين است كه زمين را خشك (و بى‌جان) مى‌بينى، اما هنگامى كه آب (باران) را بر آن مى‌فرستيم به جنبش در مى‌آيد، و نموّ مى‌كند» (وَ مِنْ آياتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خاشِعَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ).

زمينى خشك و مرده و بى‌حركت كجا، و اين همه آثار حيات و جلوه‌هاى گوناگون آن كجا! سپس از اين مسأله روشن توحيدى يعنى مسأله «حيات»- كه هنوز اسرارش براى بزرگترين دانشمندان كشف نشده- با يك انتقال سريع و جالب به مسأله معاد پرداخته، مى‌گويد: «همان كس كه آن (زمين مرده) را زنده كرد مردگان را نيز (در قيامت) زنده مى‌كند»! (إِنَّ الَّذِي أَحْياها لَمُحْيِ الْمَوْتى‌).

آرى «او بر همه چيز تواناست» (إِنَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ).

دلائل قدرتش در همه جا نمايان است و همه سال نشانه‌هاى آن را با چشم خود مى‌بينيد، با اين حال چگونه در مسأله معاد ترديد مى‌كنيد؟

(آيه ٤٠)- تحريف گران آيات حق! بعد از بيان آيات الهى و نشانه‌هاى پروردگار در آيات پيشين، اكنون سخن از تهديد كسانى است كه نشانه‌هاى توحيد را تحريف مى‌كنند، و به اغفال و گمراه ساختن مردم مى‌پردازند، مى‌گويد: «كسانى كه آيات ما را تحريف مى‌كنند بر ما پوشيده نخواهند بود» (إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آياتِنا لا يَخْفَوْنَ عَلَيْنا).

ممكن است با مغالطه و سفسطه مردم را بفريبند، و ممكن است بر اين عمل زشت و ننگين خود پرده بيفكنند و خود را از انظار مردم مستور دارند، اما هرگز