برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٦ - فضيلت تلاوت سوره

«صابران اجر و پاداش خود را بى‌حساب دريافت مى‌دارند» (إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ).

تعبير «بغير حساب» نشان مى‌دهد كه صابران با استقامت برترين اجر و پاداش را در پيشگاه خدا دارند، و اهميت هيچ عملى به پايه صبر و استقامت نمى‌رسد.

(آيه ١١)- در پنجمين دستور سخن از مسأله اخلاص، و توحيد خالص از هر گونه شائبه شرك، به ميان آمده، اما در اينجا لحن كلام عوض مى‌شود و پيامبر صلّى اللّه عليه و اله از وظائف و مسؤوليتهاى خودش سخن مى‌گويد، مى‌فرمايد: «بگو: من مأمورم كه خدا را پرستش كنم در حالى كه دينم را براى او خالص كرده باشم» (قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ).

(آيه ١٢)- سپس به ششمين دستور اشاره كرده، مى‌افزايد: «و مأمورم كه نخستين مسلمان باشم»! (وَ أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ).

(آيه ١٣)- هفتمين و آخرين دستور كه مسأله خوف از مجازات پروردگار در روز قيامت است نيز با همين لحن عنوان شده، مى‌فرمايد: «بگو: من اگر نافرمانى پروردگارم كنم از عذاب روز بزرگ (قيامت) مى‌ترسم» (قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ).

تا اين حقيقت روشن شود كه پيامبر صلّى اللّه عليه و اله نيز بنده‌اى از بندگان خدا است، او نيز مأمور به پرستش خالصانه است و از كيفر الهى خائف مى‌باشد، و اين خود نشانه روشنى بر عظمت و حقانيت اوست.

(آيه ١٤)- بعد از ذكر برنامه هفت ماده‌اى آيات فوق (تقوا، احسان، هجرت، صبر، اخلاص، تسليم، و خوف) از آنجا كه مسأله اخلاص مخصوصا در برابر انگيزه‌هاى مختلف شرك ويژگى خاصى دارد بار ديگر براى تأكيد به سراغ آن رفته، و با همان لحن مى‌فرمايد: «بگو: تنها خدا را مى‌پرستم در حالى كه دينم را براى او خالص مى‌كنم» (قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي).

(آيه ١٥)- «شما هر كس را جز او مى‌خواهيد بپرستيد» (فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ‌