برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٨ - فضيلت تلاوت سوره

اين كتاب همان نامه اعمالى است كه تمام نيكيها و بديها، زشتيها و زيبائيهاى گفتار و كردار انسانها در آن ثبت است.

تعبير «كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعى‌ إِلى‌ كِتابِهَا» نشان مى‌دهد كه علاوه بر نامه اعمالى كه براى هر انسانى جداگانه موجود است هر امتى نيز نامه اعمالى متعلق به جمع و گروه خود دارد.

(آيه ٢٩)- بار ديگر از سوى خداوند به آنها خطاب مى‌شود و به عنوان تأكيد مى‌گويد: «اين كتاب ما است كه به حق با شما سخن مى‌گويد» و اعمال شما را بازگو مى‌كند! (هذا كِتابُنا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ).

آن روز كه شما هر چه مى‌خواستيد انجام مى‌داديد هرگز باور نمى‌كرديد كه اعمالتان در جايى ثبت شود، ولى «ما آنچه را انجام مى‌داديد مى‌نوشتيم» (إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ).

(آيه ٣٠)- در اين آيه مرحله نهائى دادرسى قيامت را بيان مى‌كند، آنجا كه هرگروهى به نتيجه اعمال خود مى‌رسند.

مى‌فرمايد: «اما كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند پروردگارشان آنها را در رحمت خود وارد مى‌كند» (فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ).

و در پايان آيه مى‌فرمايد: «اين پيروزى آشكار است» (ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ).

(آيه ٣١)- در اين آيه سرنوشت گروه ديگرى را كه نقطه مقابل اين گروهند يادآور شده، مى‌فرمايد: «و اما كسانى كه كافر شدند (به آنها گفته مى‌شود) مگر آيات من بر شما خوانده نمى‌شد و شما استكبار مى‌كرديد (و تسليم حق نمى‌شديد) و قومى مجرم و گناهكار بوديد» (وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَ فَلَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى‌ عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَ كُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِمِينَ).

قابل توجه اين كه در اين آيه تنها سخن از كفر است، و اما اعمال سوء به عنوان يك عامل دخول به عذاب الهى ذكر نشده، اين به خاطر آن است كه مسأله كفر به تنهايى موجب عذاب است.