برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨ - فضيلت تلاوت سوره

لِنَعْلَمَ مَنْ يُؤْمِنُ بِالْآخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْها فِي شَكٍّ).

و در پايان آيه به عنوان يك هشدار به همه بندگان مى‌گويد: «و پروردگار تو حافظ همه چيز و نگاهبان آن است» (وَ رَبُّكَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ حَفِيظٌ).

تا پيروان شيطان تصور نكنند چيزى از اعمال و گفتار آنها در اين جهان از بين مى‌رود يا خداوند آن را فراموش مى‌كند.

(آيه ٢٢)- بخش قابل ملاحظه‌اى از آيات اين سوره پيرامون مبدأ و معاد و اعتقادات حق سخن مى‌گويد، و از پيوند آنها مجموعه‌اى از معارف راستين حاصل مى‌شود.

در اينجا مشركان را به محاكمه مى‌كشد، با ضربات كوبنده سؤالات منطقى آنها را به زانو در مى‌آورد، و بى‌پايه بودن منطق پوسيده آنها را در زمينه شفاعت بتها آشكار مى‌سازد.

مى‌فرمايد: «به آنها بگو: كسانى را كه غير از خدا (معبود خود) مى‌پندارند بخوانيد» (قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ). اما بدانيد آنها هرگز دعاى شما را اجابت نمى‌كنند و گرهى از كارتان نمى‌گشايند.

سپس به دليل اين سخن پرداخته، مى‌گويد: اين به خاطر آن است كه «اين معبودهاى ساختگى نه مالك ذره‌اى در آسمان و زمينند، و نه شركت و نصيبى در خلقت و مالكيت آنها دارند، و نه هيچ يك از آنها ياور خداوند در آفرينش بوده‌اند»! (لا يَمْلِكُونَ مِثْقالَ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ وَ ما لَهُمْ فِيهِما مِنْ شِرْكٍ وَ ما لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهِيرٍ).

واجب الوجود يكى است، و بقيه همه ممكن الوجود و وابسته به اويند، كه اگر لحظه‌اى نظر لطفش از آنها برداشته شود راهى ديار عدم مى‌شوند «اگر نازى كند يك دم، فرو ريزند قالبها»!

(آيه ٢٣)- در اينجا فورا اين سؤال به ذهن مى‌آيد كه اگر چنين است پس مسأله «شفاعت» شفيعان چه مى‌شود؟

در اين آيه به پاسخ اين سؤال پرداخته، چنين مى‌گويد: اگر شفيعانى در درگاه‌