برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٧ - فضيلت تلاوت سوره

آرى! تمام تكيه گاههائى كه در دنيا براى خود مى‌پنداشتيد همه در اينجا ويران گشته است، نه از يكديگر مى‌توانيد كمك بگيريد، و نه معبودهايتان به يارى شما مى‌شتابند، كه آنها خود نيز بيچاره و گرفتارند.

(آيه ٢٦)- در اين آيه مى‌افزايد: «بلكه آنها در آن روز در برابر فرمان خدا تسليم و خاضعند» و قدرت هيچ گونه اظهار وجود تا چه رسد به مخالفت ندارند (بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ).

(آيه ٢٧)- اينجاست كه آنها به سرزنش يكديگر بر مى‌خيزند و هر يك اصرار دارد گناه خويش را به گردن ديگرى بيندازد، دنباله روان، رؤسا و پيشوايان خود را مقصر مى‌شمرند، و پيشوايان پيروان خود را، و در اين حال «رو به يكديگر كرده و از هم مى‌پرسند ...» (وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى‌ بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ).

(آيه ٢٨)- پيروان گمراه به پيشوايان گمراه كننده خود «مى‌گويند: (شما رهبران گمراهى بوديد كه به ظاهر) از طريق خيرخواهى و نيكى وارد شديد» اما جز فريب چيزى در كارتان نبود! (قالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنا عَنِ الْيَمِينِ).

ما كه به حكم فطرت طالب نيكيها و پاكيها و سعادتها بوديم دعوت شما را لبيك گفتيم، آرى تمام گناهان ما به گردن شما است، ما جز حسن نيت و پاكدلى سرمايه‌اى نداشتيم و شما ديو سيرتان دروغگو نيز جز فريب و نيرنگ چيزى در بساط نداشتيد!

(آيه ٢٩)- به هر حال پيشوايان آنها نيز سكوت نخواهند كرد و در پاسخ «مى‌گويند: شما خودتان اهل ايمان نبوديد» تقصير ما چيست! (قالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ).

اگر مزاج شما آماده انحراف نبود، اگر شما خود طالب شر و شيطنت نبوديد، كجا به سراغ ما مى‌آمديد؟ چرا به دعوت انبيا و نيكان و پاكان پاسخ نگفتيد؟

و همين كه ما يك اشارت كرديم با سر دويديد؟ پس معلوم مى‌شود عيب در خود شماست، برويد و خودتان را ملامت كنيد!

(آيه ٣٠)- دليل ما روشن است «ما هيچ گونه سلطه‌اى بر شما نداشتيم»