تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٤ - سير منطقى مباحث تبليغى

جوان با پيام دين، چه بايد بگويد، از كجا بايد آغاز كند، و جهت‌گيرى مباحث او به كدام سو بايد باشد.

آنچه در فصل چهارم آمده، در واقع، اشاره‌اى به پاسخ اين سؤالات و سير منطقى مباحث تبليغى بر اساس اهمّيت پيام‌هاست.[١]

مبلّغ، در نخستين گام براى آشنا كردن مخاطب خود با مكتب انبيا، بايد براى بيدارسازى فطرت و وجدان او برنامه‌ريزى نمايد و كارى كند كه او به انديشيدن، وادار شود (بند اوّل از فصل ٤).

انسان با بازگشت به فطرت و باز شدن راه تعقّل و تفكّر بر او، در حقيقتْ از تاريكى جهل خارج مى‌شود و به روشنايى نور فطرت و عقل، گام مى‌نهد و بدين سان، زمينه براى شناخت حقايقى كه انبياى الهى براى هدايت بشر به راه تكامل آورده‌اند، فراهم مى‌گردد (بند ٢).

پس از آماده شدن مخاطب براى دريافت پيام خداوند متعال، نخستين پيامى كه بايد به او منتقل شود، اين است كه برنامه تكاملى‌اى كه خداوند از طريق پيامبران براى انسان فرستاده، تنها شامل مصالح معنوى و اخروى او نيست؛ بلكه مصالح مادّى و دنيوى وى را نيز تأمين خواهد كرد و در صورت تحقّق جامعه انسانىِ مورد نظر انبيا، از بهترين زندگى‌ها در دنيا و آخرتْ برخوردار خواهد بود (بند ٣).

انسان، موجودى است ناشناخته. علم با همه پيشرفت‌هايى كه داشته، هنوز نتوانسته رازهاى اين موجود پيچيده را به درستى كشف كند. از اين رو، انديشه بشر از ارائه راه تكامل مادّى و معنوى او ناتوان است‌

[١] ر. ك: ص ٣١٣( رعايت ترتيب اهمّيت).