تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٧ - حديث

١٦٣. امام صادق عليه السلام: هنگامى كه اين آيه نازل شد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! خودتان و كسانتان را از آتش حفظ كنيد»، مردم گفتند: اى رسول خدا! چگونه خود و خانواده‌مان را حفظ كنيم؟

[رسول خدا] فرمود: «كار نيك انجام دهيد، و آن را به خانواده‌تان يادآور شويد، و آنان را بر اطاعت خداوند، تربيت كنيد».

آنگاه امام صادق [عليه السلام‌] فرمود: «آيا نمى‌بينى كه خداوند به پيامبرش مى‌فرمايد: «و كسانِ خود را به نمازْ فرمان ده، و خود بر آن شكيبا باش» و نيز مى‌گويد: «و در اين كتاب، از اسماعيل ياد كن؛ زيرا كه او درستْ‌وعده و فرستاده‌اى پيامبر بود* و خاندان خود را به نماز و زكاتْ فرمان مى‌داد و همواره نزد پروردگارش پسنديده بود»؟».

١٦٤. امام صادق عليه السلام: هنگامى كه اين آيه نازل شد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! خودتان و كسانتان را از آتش حفظ كنيد»، يكى از مسلمانان، شروع به زارى كرد و گفت: من از [اصلاحِ‌] خود ناتوانم، حال به [اصلاحِ‌] خانواده‌ام مكلّف شده‌ام؟

رسول خدا فرمود: «تو را همين بس كه بدانچه خود را امر مى‌كنى، آنان را فرمان دهى، و از آنچه خود را از آن نهى مى‌كنى، آنان را نهى كنى».

١٦٥. الزهد به نقل از ابو بصير: از امام صادق صلى الله عليه و آله تفسير اين آيه را پرسيدم: «خودتان و كسانتان را از آتشى كه هيزم آن، مردم و سنگ‌ها هستند، حفظ كنيد» و گفتم: من خودم را مى‌توانم حفظ كنم؛ امّا چگونه خانواده‌ام را حفظ كنم؟

فرمود: «آنان را بدانچه خدا فرمان داده، امر كن، و از آنچه خدا نهى‌شان كرده، باز دار. در اين صورت، اگر از تو اطاعت كنند، تو آنان را حفظ كرده‌اى؛ اما اگر نافرمانى‌ات كنند، تو آنچه را به عهده داشتى، ادا كرده‌اى».