تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٥ - قرآن

٩٢. امام صادق عليه السلام‌ به نقل از پدرش به نقل از جدّش: رسول خدا هرگاه خطبه مى‌خوانْد، خداوند را مى‌ستود، بر او ثنا مى‌فرستاد و سپس مى‌فرمود: «امّا بعد؛ همانا راست‌ترين گفتار، كتاب خدا و بالاترين هدايت، هدايت محمّد و بدترين كارها، بدعت‌هاست و هر بدعتى گمراهى است».

وقتى قيامت و رستاخيز را به مردم يادآور مى‌شد، صدايش بلند و گونه‌هايش سرخ مى‌شد، به گونه‌اى كه گويا لشكرى را هشدار مى‌دهد. مى‌فرمود: « [چه‌بسا] قيامت، در پگاه و يا در شب به شما روى آورد».

آن‌گاه در حالى كه دو انگشت شهادت و وسط خود را جمع مى‌كرد، مى‌فرمود: «بعثت من و قيامت، مانند اين دو [انگشت در كنار هم‌] اند. هر كس مالى را برجاى گذاشته، براى خانواده‌اش خواهد بود، و هر كس دينى را برجاى نهاده، بر عهده من و به سوى من خواهد بود».

٣/ ٨ دعوت به الفت و پرهيز از تفرقه‌

قرآن‌

«اين است امّت شما كه امّتى يگانه‌اند، و منم پروردگار شما. پس مرا بپرستيد.»

«و همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد؛ و نعمت خدا را بر خود، ياد كنيد، آنگاه كه دشمنان [يكديگر] بوديد، پس ميان دل‌هاى شما الفت‌

انداخت، تا به بركت نعمت او برادر شديد؛ و بركنار پرتگاه آتش بوديد كه شما را از آن رهانيد. اين گونه، خداوند، نشانه‌هاى خود را براى شما روشن مى‌دارد، باشد كه راه يابيد.»