تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠١ - ٤/ ٢ ١ اخلاص

١٩٥. امام على عليه السلام: هر كس از حدّ خود درگذرد، مردم او را سبك شمارند.

١٩٦. الكافى‌ به نقل از زرارة بن اعين: از امام باقر عليه السلام پرسيدم: حقّ خداوند بر بندگان چيست؟ فرمود: «آنچه را مى‌دانند، بگويند و بر آنچه نمى‌دانند، درنگ كنند».

٤/ ٢ ويژگى‌هاى اخلاقى‌

٤/ ٢ ١ اخلاص‌

١٩٧. رسول خدا صلى الله عليه و آله: هيچ بنده‌اى نيست كه خطابه‌اى ايراد كند، مگر آن كه خداوند از او مى‌پرسد كه هدفش از آن چه بوده است.

١٩٨. رسول خدا صلى الله عليه و آله: اى ابوذر! هيچ سخنرانى نيست، مگر آن كه روز قيامت، سخنرانى او و هدفش از آن سخنرانى، به او عرضه مى‌شود.

١٩٩. رسول خدا صلى الله عليه و آله: هر كس به سخنرانى ايستد و مقصودش تنها ريا و خودنمايى باشد، خداوند عز و جل روز قيامت او را در ايستگاه [پرسش از] ريا و سُمعه‌[١] نگاه مى‌دارد.

[١] ريا، انجام دادن عمل براى نماياندن به ديگران است و سُمعه، براى خودنمايى و رساندن به گوش ديگران است.( م)