تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٥ - ٤/ ٣ ٢ دعوت با عمل كردن پيش از بيان

٢٨٣. دعائم الإسلام: از امام صادق عليه السلام براى ما نقل شده است كه گروهى از شيعيان ايشان، از كوفه براى شنيدن و فراگيرى [حديث‌]، نزد ايشان آمدند و تا آنجا كه امكان داشت، در مدينه ماندند و پيوسته نزد او آمد و شد داشتند و از او [حديث‌] مى‌شنيدند [و دانش‌] فرا مى‌گرفتند. چون زمان بازگشت فرا رسيد و آنان با او خداحافظى كردند، يكى از آنان گفت: اى پسر رسول خدا! ما را سفارشى بفرماييد.

[امام‌] فرمود: «شما را سفارش مى‌كنم به تقواى الهى و عمل به اطاعت او و ترك گناهانش، و اداى امانت به آن كه شما را امين دانسته، و مصاحبت نيكو با همراهان، و مبلّغ خاموش ما بودن».

گفتند: اى فرزند رسول خدا! چگونه در حالى كه خاموشيم، به سوى شما فراخوانيم؟!

فرمود: «به آنچه كه از عمل كردن به طاعت خداوند فرمانتان داديم، عمل كنيد، از انجام دادن حرام‌هاى خداوندْ كه نهى‌تان كرديم، اجتناب ورزيد، با مردم با راستى و عدالت رفتار كنيد، و امانت را ادا كنيد، و امر به معروف و نهى از منكر نماييد، و مردم، چيزى جز خوبى از شما ندانند كه چون شما را بر اين حال ببينند، خواهند گفت:" اينها پيرو فلانى [جعفر] هستند. رحمت خدا بر فلانى [جعفر] كه چه خوب يارانش را تربيت كرده است!" و ارزش آنچه را كه نزد ماست، مى‌شناسند و به سوى آن خواهند شتافت.

من شهادت مى‌دهم كه از پدرم، محمّد بن على (امام باقر) كه رضوان و رحمت و بركات خدا بر او باد شنيدم كه مى‌فرمود:" دوستان و شيعيان‌

ما در گذشته، بهترين مردم دوران خود بودند. اگر در محلّه‌اى امام جماعتى بود، از ايشان بود، و اگر در قبيله‌اى مؤذّنى بود، از آنان بود، و اگر نگاهدارنده سپرده‌اى بود، از ايشان بود، و اگر امانتدارى بود، از آنان بود، و اگر عالمى بود كه براى دين و مصلحت كارشان به دنبال او بودند، از ايشان بود". پس شما نيز چنين باشيد. ما را محبوب مردم كنيد و در نظر آنها ما را مبغوض نسازيد».