تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧١ - حديث

٦٨. مسند ابن حنبل‌ به نقل از سمرة بن جندب: رسول خدا فرمود: «اى مردم! شما را به خدا سوگند مى‌دهم. اگر مى‌دانيد كه من در رساندن چيزى از رسالت‌هاى پروردگار خود عز و جل كوتاهى كرده‌ام، مرا از آن باخبر سازيد تا رسالت‌هاى پروردگارم را چنان كه شايسته رساندن است، ابلاغ كنم، و اگر مى‌دانيد كه من رسالت‌هاى پروردگارم را رسانده‌ام، مرا از آن باخبر كنيد». سمرة بن جندب گويد: كسانى برخاستند و گفتند: گواهى مى‌دهيم كه تو واقعا رسالت‌هاى پروردگارت را ابلاغ و براى امّتت خيرخواهى كردى و آنچه برعهده داشتى، ادا نمودى.

٦٩. المستدرك على الصحيحين‌ به نقل از انس: آخرين سخنى كه رسول خدا بيان كرد، اين بود: «به جلالت پروردگار بلند مرتبه‌ام سوگند كه ابلاغ كردم». سپس جان به جان‌آفرين تسليم كرد.

٧٠. امام على عليه السلام‌ در خطبه‌اى از ايشان: ... و شهادت مى‌دهم كه محمّد، بنده و فرستاده اوست ... آنچه پروردگارش فرمانش داده بود، آشكار كرد و آنچه بر دوشش نهاده بود، ابلاغ نمود، تا آن كه دعوتش را با توحيد پديدار ساخت و كلمه «لا اله الا اللّه وحده لا شريك له» را در ميان مردم آشكار نمود تا وحدانيت خداوند، خالص گردد و ربوبيت الهى پيراسته شود، و خداوند، برهان او را با توحيد ظاهر ساخت و مرتبه‌اش را با اسلام، بالا برد.

٧١. امام على عليه السلام: خداوندا! به محمّد كه درود تو بر او و خاندانش باد از هر كرامتى برترينِ آن را عطا كن ... شهادت مى‌دهيم كه او رسالت را ابلاغ كرد و خيرخواهى را به انجام رسانيد و براى امّت، با تمام توان كوشيد.