تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٣ - ٤/ ٣ ٢ دعوت با عمل كردن پيش از بيان

٢٨٠. امام صادق عليه السلام‌ خطاب به مفضّل: اى مفضّل! به شيعيان ما بگو كه با دورى از محارم الهى، و پرهيز از گناهانش، و پيروى از رضايت خداوند، به سوى ما فرا خوانيد، كه اگر چنين باشند، مردمْ شتابان به سوى ما رو مى‌آورند.

٢٨١. امام صادق عليه السلام: با مردم (اهل سنّت)، طبق [آداب و] اخلاق خود آنها رفتار كنيد، و در مساجد آنان نماز بخوانيد، و بيمارانشان را عيادت كنيد، و در تشييع جنازه‌هاى آنان شركت جوييد، و اگر مى‌توانيد، عهده‌دار امامت نماز و اذان‌گويى شويد، كه اگر چنين كنيد، خواهند گفت: «اينها پيروان جعفرند. رحمت خدا بر جعفر؛ چه قدر يارانش را خوب تربيت كرده است!».

٢٨٢. امام صادق عليه السلام: با خويشان خود [هر چند از اهل سنّت باشند]، پيوند برقرار كنيد و در تشييع جنازه‌هايشان حاضر شويد، و بيمارانشان را عيادت كنيد، و حقوق آنان را ادا كنيد، كه اگر شخصى از شما در دينش پارسا و راستگو باشد و امانت را ادا كند و اخلاقش با مردم خوب باشد، گفته مى‌شود: «اين شخص، پيرو جعفر است» و اين، مرا شادمان مى‌كند و از اين رهگذر، سرورى به من دست مى‌دهد، اگر گفته شود: «اين، تربيت شده جعفر است». اما اگر جز اين باشد، گرفتارى و ننگ آن بر من وارد آيد و گفته شود: «اين، ادب يافته جعفر است!».

به خدا سوگند، پدرم برايم روايت كرد كه فردى از شيعيان على عليه السلام در ميان قبيله‌اش، مايه زينت [و مباهات‌] شيعه بود. در ميان آنان، در اداى امانت، از همه پيش‌تر، در رعايت حقوق، از همه برتر، و در سخن، از همه راستگوتر بود. آنان، سفارش‌ها و امانت‌هاى خود را به او

مى‌سپردند. وقتى از ايشان سؤال مى‌شد كه اين شخص چگونه است، مى‌گفتند: «چه كسى به پاى فلانى مى‌رسد! او از همه ما در اداى امانت، پيش‌تر و راستگوتر است».