تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٩ - ٨/ ١ تأثير مهربانى با كودكان

فصل هشتم: آثار تبليغ عملى‌

٨/ ١ تأثير مهربانى با كودكان‌

٤٧٢. المناقب‌ به نقل از ليث بن سعد: روزى پيامبر صلى الله عليه و آله با جمعى نماز مى‌گزارد و حسين [عليه السلام‌] كه خُردْسال بود نزديك ايشان بود. هرگاه پيامبر صلى الله عليه و آله به سجده مى‌رفت، حسين مى‌آمد و بر پشت ايشان سوار مى‌شد. آن‌گاه، پاهاى خود را تكان مى‌داد و مى‌گفت: «هى! هى!». هرگاه رسول خدا مى‌خواست سر از سجده بردارد، حسين را مى‌گرفت و در كنار خود مى‌نهاد، و وقتى به سجده مى‌رفت، حسين، مجددا بر پشت او سوار مى‌شد و مى‌گفت: «هى! هى!». او پيوسته چنين مى‌كرد تا آن كه پيامبر صلى الله عليه و آله از نمازش فارغ شد.

در اين هنگام، مردى يهودى گفت: اى محمد! شما با كودكان رفتارى داريد كه ما چنين رفتارى نداريم.

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «هان! اگر شما به خدا و رسولش ايمان داشته باشيد، به كودكان مهربانى مى‌كنيد».

مرد يهودى گفت: من به خدا و رسولش ايمان مى‌آورم. بدين ترتيب،

آن يهودى با ديدن اين بزرگوارى از پيامبر صلى الله عليه و آله، با آن عظمت جايگاه، اسلام آورد.