تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٧ - حديث

٤٣٥. امام على عليه السلام‌ خطاب به فرزندش حسن عليه السلام: در آنچه نمى‌دانى، سخن را واگذار و آنچه را بر عهده ندارى بر زبان ميار. و راهى را كه در آن از گمراهى ترسى، مسپار.

٤٣٦. امام على عليه السلام: مگو آنچه را ندانى، هر چند اندك بُود آنچه مى‌دانى، و مگو آنچه را دوست ندارى به تو گويند.

٤٣٧. امام على عليه السلام: از سخن گفتن درباره آنچه كه راهش را نمى‌شناسى و از حقيقتش آگاه نيستى، بپرهيز؛ زيرا گفتار تو نشانِ عقل توست و عبارت‌پردازى تو نشانِ آگاهى تو! پس از دراز گويى به اندازه‌اى بپرهيز كه در امان باشى، و گفتار را چندان كه مى‌توانى مختصر كن، كه اين براى تو زيباتر است و بر فضيلت تو بيشتر دلالت دارد.

٤٣٨. امام على عليه السلام: آنچه را نمى‌دانى مگو، كه در بيان چيزهايى كه مى‌دانى، متّهم [به دروغگويى‌] مى‌شوى.

٤٣٩. امام على عليه السلام: از جمله حكمت آن است كه: با بالاتر از خود نستيزى ... و درباره آنچه نمى‌دانى، سخن مگويى.