تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٧ - حديث

حديث‌

٢٨. رسول خدا صلى الله عليه و آله: اى گروه قاريان قرآن! نسبت به آنچه خداوند از كتابش به شما آموخته، از خدا پروا كنيد كه من و شما مسئوليم. از من تبليغ رسالت سؤال خواهد شد؛ ولى از شما آنچه از قرآن و سنّت من آموخته‌ايد، سؤال مى‌شود.

٢٩. رسول خدا صلى الله عليه و آله: هيچ فراخواننده‌اى نيست كه به چيزى فراخوانَد، مگر آن كه روز قيامتْ در گروى آن خواهد بود و آن، همراهش باشد و از او جدا نشود؛ اگرچه كسى تنها يك نفر را فرا خوانده باشد. آنگاه اين آيه را خواند: «و آنان را نگه داريد كه بايد بازپرسى شوند. شما را چه مى‌شود كه همديگر را يارى نمى‌كنيد؟».

٣٠. رسول خدا صلى الله عليه و آله: من تنها ابلاغ كننده‌ام، و خداوند است كه هدايت مى‌كند.

٣١. رسول خدا صلى الله عليه و آله: من فراخواننده و ابلاغ كننده برانگيخته شدم، و چيزى از هدايت نزد من نيست، و ابليس، زينتگر آفريده شده است و چيزى از گمراهى نزد او نيست.[١]

٣٢. رسول خدا صلى الله عليه و آله: خداوند متعال از زيادى دانش آدمى مى‌پرسد، چنان كه از زيادى مالش از او خواهد پرسيد.

[١] يعنى مبادى هدايت، تنها به دست من است و مبادى گمراهى به دست شيطان است و انتخاب با خود انسان‌هاست.