تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٠ - ٣ تحريف ارزش هاى دينى

هر كس كه مردم براى فراگيرى دينشان به او نيازمند باشند، و او از آنان مزد بخواهد، بر خداوند رواست كه او را در آتش جهنّم در اندازد.

٢. كاهش اثر تبليغ‌

با صدمه ديدن ركن اخلاقى اخلاص، اثر تبليغ در سازندگى ديگران، كاهش مى‌يابد و گاه به صفر مى‌رسد؛ بلكه نتيجه عكس مى‌دهد؛ زيرا مردم، حق دارند به كسانى كه دين خدا را وسيله تأمين دنياى خود كرده‌اند، با ديده اتّهام بنگرند و آنان را ناصح و خيرخواه خود ندانند؛ چنان‌كه حضرت عيسى عليه السلام در اين زمينه مى‌فرمود:

الدِّينار دَاءُ الدِّينِ، وَ العالِمُ طَبِيبُ الدِّينِ؛ فَإذا رَأَيتُم الطَبِيبَ يجرّ الدّاءَ إلى نَفْسِهِ فَاتَّهِمُوه، وَ اعْلَمُوا أنَّه غَيرُ ناصحٍ غيره.[١]

دينار، بيمارى دين و عالم، طبيب دين است. پس اگر طبيبى را ديديد كه بيمارى را به سوى خود مى‌كشد، به او بدگمان باشيد و بدانيد كه او خيرخواه ديگرى نيست.

٣. تحريف ارزش‌هاى دينى‌

زيانبارترين اثر «تبليغ در برابر پاداش»، تحريف ارزش‌هاى دينى است. هنگامى كه تبليغ به صورت كالا درآيد، مبلّغ به جاى آن كه نياز مخاطب را در نظر بگيرد، خواست او را مورد توجّه قرار مى‌دهد و از اين رو، سعى مى‌كند كالاى خود را مطابق ميل وى تنظيم كند و بدين‌سان، چه‌بسا لازم بداند كه ارزش‌هاى دينى را تحريف كند تا دنياى خود را تأمين نمايد.

از ديدگاه قرآن كريم، تحريف كتب آسمانى پيشين، به همين ريشه خطرناك مى‌رسد كه جمعى از مبلّغان و پيشوايان دينى، در برابر بهايى اندك، براى تأمين خواست خداوندان زور و زر، حقايق دينى را تحريف كردند.[٢]

[١] الخصال، ص ١٣٣؛ روضة الواعظين، ص ٤٦٨؛ بحار الأنوار، ج ٢، ص ١٠٧

[٢] ر ك: بقره آيه ٤١