تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٥ - حديث

٧٥. امام صادق عليه السلام‌ در زيارت امام حسين عليه السلام: شهادت مى‌دهم كه تو رساندى، و خيرخواهى نمودى، و وفا كردى، و به كمال رساندى، و در راه خدا مجاهده كردى، و آگاهانه به راه شهادت قدم نهادى، و گواه امّت گشتى و مشهود خدا و فرشتگان.

٧٦. امام صادق عليه السلام‌ در زيارت امام حسين عليه السلام: درود خداوند بر تو اى ابا عبد اللّه! شهادت مى‌دهم كه آنچه از جانب خداوند عز و جل فرمان گرفتى، ابلاغ كردى، و از كسى جز او نترسيدى، و در راهش جهاد كردى، و صادقانه تا لحظه مرگ، او را عبادت كردى ... شهادت مى‌دهم كه شما آنچه را از جانب خداوند فرمان داشتيد، ابلاغ كرديد، و جز او از كسى نترسيديد ... درود خداوند بر تو! شهادت مى‌دهم كه تو بنده خدا و امين اويى، و خيرخواهانه ابلاغ كردى، و امانتدارانه [وظيفه‌ات را] ادا نمودى، و در زمره صدّيقان كشته شدى، و با يقين به پايان بردى، كوردلى را بر هدايت برنگزيدى، و از حق به سوى باطل نگرويدى.

٧٧. معصوم عليه السلام‌ در زيارت امامان بقيع عليهم السلام: سلام بر شما كه بر مردم دنيا حجّتيد! هستيد! سلام بر شما برپادارندگان عدالت در ميان آفريدگان! سلام بر شما اى گروه برگزيده! سلام بر شما اى اهل نجوا [هاى شبانه‌]! شهادت مى‌دهم كه شما ابلاغ كرديد و خيرخواهى نموديد و در راه خدا

پايدارى ورزيديد، در حالى كه تكذيبتان كردند و با شما بدرفتارى نمودند؛ امّا شما بخشيديد.[١]

[١] مجلسى مى‌گويد: اين حديث، موقوفِ مرسل است و بعيد نيست كه تتمّه حديث معاوية بن عمّار باشد؛ بلكه از سياق كتاب، همين امر به دست مى‌آيد.( مرآة العقول، ج ١٨، ص ٢٧٢)