تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٧ - ٧/ ١ ٢ خطر مبلغ بى عمل

٧/ ١ ٢ خطر مبلّغ بى‌عمل‌

٤١٣. رسول خدا صلى الله عليه و آله: من بر امّتم نه از مؤمن هراسانم و نه از مشرك، ترسان؛ چه مرد با ايمان را، خدا به دليل ايمان وى بازمى‌دارد، و مشرك را به دليل شرك او از پاى در مى‌آرد. ليكن من بر شما از مرد منافقى مى‌ترسم كه [به حكم شرع‌] داناست. او چيزى را مى‌گويد كه آن را نيكو مى‌شماريد و كارى مى‌كند كه آن را ناپسند مى‌داريد.

٤١٤. امام على عليه السلام‌ در بيان ويژگى‌هاى فاسقان: و ديگرى كه دانشمندش دانند، و بهره‌اى از دانش نبرده؛ ترّهاتى چند از نادانان، و مايه‌هاى جهلى از گمراهان به دست آورده، دام‌هايى از فريب و دروغ، گسترده؛ كتاب خدا را به رأى خويش تفسير كند، و حق را چنان كه دلخواه اوست، تعبير كند. [مردم را] از بلاهاى سخت ايمن دارد، و گناهان بزرگ را آسان شمارد. در كارهاى شبهه‌ناك افتاده است و گويد: «چون شبهه‌اى باشد، باز ايستم». در بدعت‌ها آرميده است و گويد: «اهل بدعت نيستم». صورت او صورتِ انسان است، و دل او، دلِ حيوان. نه راه رستگارى را مى‌شناسد، تا در آن‌

راه رود، و نه راه گمراهى را تا از آن باز گردد. چنين كس، مرده‌اى است ميان زندگان.