٢٥٥. امام على عليه السلام: ... رسول خدا رسالت خويش را، ابلاغ كرد، و آنچه را بدان فرمان داشت، آشكار بيان كرد، و بارهاى نبوّت را كه بر دوش داشت، به سر منزل مقصود رساند، و براى پروردگارش بردبارى پيشه كرد، و در راه خدا جهاد نمود، و امّتش را به راه صلاح ارشاد كرد، و آنان را به نجات و رهايى فرا خوانْد، و ايشان را به ذكر و ياد خدا ترغيب نمود، و با شيوه‌ها و انگيزه‌هايى كه خود آنها را براى مردم، بنيان گذاشت، و با چراغدانى‌[١] كه خود نشانه‌هاى‌[٢] آن را براى ايشان برافراشت، آنان را به راه هدايتْ رهنمون شد، تا پس از او گمراه نشوند، و با مردم، رئوف و مهربان بود.

٢٥٦. امام زين العابدين عليه السلام‌ در دعايش: خداوندا! درود فرست بر محمّد، همان كه امانتدار وحى تو بود و نيك‌نژادِ خلق تو و برگزيده بندگانت، پيشواى رحمت، و پيشاهنگ خير و نيكى، و كليد بركت؛ چنان‌كه براى انجام دادن فرمان تو جان خود را گذاشت، و پيكرش را براى تو آماج سختى ساخت، و در دعوت به سوى تو با خويشانش مبارزه كرد، و در راه خشنودى تو با خاندانش جنگيد، و براى زنده كردن دينت از خويشانش بُريد، و آشنايان را به خاطر انكارشان دور ساخت، و ناآشنايان را به خاطر اجابت دعوت تو نزديك ساخت، و براى تو، با بيگانگان دوستى كرد و با نزديكانْ دشمنى، و در راه تبليغ رسالتت، خود را به زحمت انداخت، و در راه دعوت مردم به دينت، خود را به رنج افكند، و خود را وقف خيرخواهى پذيرندگان دعوتت ساخت. به خاطر تصميم به برافراشتن دينت و يارى گرفتن بر ضد كفرورزان به تو، به ديار غربت و به جايى كه از وطن و زادگاه و سراى انس او دور بود، هجرت كرد، تا آنچه درباره دشمنانت خواسته بود، استقرار گرفت، و آنچه كه‌

درباره دوستانت تدبير كرده بود، انجام يافت. آن‌گاه، در حالى كه با يارى تو در پى پيروزى بر آنان بود، و به يُمن كمك تو بر ضعف خود نيرو مى‌يافت، به آنان يورش آورد و در ميان خانه‌هاشان با آنان جنگيد، و در دل جايگاهشان بر آنان تاخت، تا آن كه فرمان تو غالب شد، و كلمه‌ات بالا گرفت، هر چند مشركان آن را ناخوش داشتند.

[١] منظور از چراغدان، اوصياى پيامبر صلى الله عليه و آله هستند

[٢] منظور از نشانه‌ها، ادلّه روشن بر خلافت و امامت آنهاست