اگر مردم بدانند در طلب علم ، چه فايده اى هست ، آن را مى جويند ، اگر چه با ريختن خون دل و فرو رفتن در گرداب ها باشد . خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به دانيال وحى فرمود : «منفورترين مردم نزد من ، نادانى است كه حقّ علما را سبك مى شمرد و از آنها پيروى نمى كند و محبوب ترين بندگانم ، پرهيزگارى است كه طالب ثواب بزرگ و ملازم علما و پيرو خويشتنداران و پذيراى حكما باشد» . [١] ه . خطاب به حضرت موسى عليه السلام كه شامل هجده حديث است : ١ . رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : خداى عز و جل به موسى بن عمران عليه السلام فرمود : «اى پسر عمران! بر آنچه از فضل خود به مردم داده ام ، حسد مبر و چشمت را دنبال آن دراز مكن و دلت را پى آن مبر ؛ چرا كه حسدبرنده ، از نعمت من ناراحت است و از تقسيمى كه ميان بندگانم كرده ام ، جلوگيرى مى كند و كسى كه چنين باشد ، من از او نيستم و او از من نيست (ميان من و او ، ارتباط و آشنايى اى وجود ندارد)» [٢] . ٢ . امام صادق عليه السلام فرمود : در ضمن آنچه خداى عز و جل با موسى عليه السلام مناجات فرمود اين بود كه : «اى موسى! تقرّب جويندگان به من ، به چيزى مانند پرهيز از محرّماتم نزديكى نجسته اند . همانا من اقامت در بهشت هاى جاويدان را به آنها اجازه مى دهم و ديگرى را با آنها شريك نمى سازم (يعنى بهشت هاى جاويدان ، مختصّ پرهيزگاران از محرّمات است)» . [٣] ديگر احاديث اين قسم ، عبارت اند از : ٣ . كتاب الدعاء ، باب البكاء ، ج ٤ ، ص ٢٣٤ ، حديث ٦ . ٤ . كتاب الدعاء ، باب من ذكر اللّه عز و جل فى كلّ مجلس ، ج ٤ ، ص ٢٥٧ ، حديث ١١ .

[١] همان ، ج ١ ، ص ٤٣ ، حديث ٥ .[٢] همان ، ج ٣ ، ص ٤١٨ ، حديث ٦ .[٣] همان ، ص ١٢٧ ، حديث ٣ .