و روح القدس، جبرئيل است. ٣ . حيات افاضه شده به انسان: آياتى از قرآن ، دلالت دارد كه روح ، مرتبه اى از وجود است كه در پيكر انسان جريان يافته است. از اين روح، به عنوان «روح نفخه اى» ياد مى شود. اين آيات ، عبارت اند از : «وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِى» . [١] «وَ نَفَخَ فِيهِ مِن رُّوحِهِ» . [٢] «فَنَفَخْنَا فِيهَا مِن رُّوحِنَا» . [٣] اين روح ، در همه انسان ها مشترك است ؛ چه حضرت آدم عليه السلام كه از پدر و مادر ، متولّد نشده و چه حضرت عيسى عليه السلام كه پدر نداشته است و چه انسان هاى عادى كه پدر و مادر دارند . نيز مؤمن و كافر ، از اين روح ، بهره يكسان دارند. ٤ . تأييدكننده پيامبران و مؤمنان: در آيات زير ، از روح ، به عنوان موجودى كه در تأييد قلوب پيامبران و اولياى الهى ، نقش زنى مى كند ، نام برده شده است : «وَ ءَاتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَـتِ وَ أَيَّدْنَـهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ» . [٤] «اذْكُرْ نِعْمَتِى عَلَيْكَ وَعَلَى وَ لِدَتِكَ إِذْ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ» . [٥] «أُوْلَئِكَ كَتَبَ فِى قُلُوبِهِمُ الْاءِيمَانَ وَ أَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ» . [٦] اضافه «روح» به «القدس»، اضافه موصوف به صفت است. روح القدس ، در اصل ، الروح القدس بوده، به معناى روحى كه صفت طهارت و قدسيت دارد . ٥ . وحى: در آيات ذيل، روح در مورد وحى بر انبيا ، به كار رفته است :

[١] سوره حجر ، آيه ٢٩ ؛ سوره ص ، آيه ٧٢.[٢] سوره سجده ، آيه ٩ .[٣] سوره انبياء ، آيه ٩١ . نيز در آيه دوازده از سوره تحريم ، تعبير «فَنَفَخْنَا فِيهَا مِن رُّوحِنَا» آمده است.[٤] سوره بقره ، آيه ٨٧ و ٢٥٣.[٥] سوره مائده ، آيه ١١٠.[٦] سوره مجادله ، آيه ٢٢.