مجموعه مقالات فارسي کنگره بين المللي ثقة الاسلام کليني - مجموعه مؤلفان - الصفحة ٣١٤

در باب «ترتيل القرآن بالصوت الحسن» ، به خواندن قرآن به صورت روشن و آشكارا ، [١] همراه با حزن ، [٢] با لحن عربى [٣] و صوت زيبا ، [٤] سفارش گرديده است . ـ در باب «فيمن يظهر الغشية عند قراءة القرآن» ، طىّ حديثى ، از بيهوش شدن در حال قرائت قرآن ، نهى شده و آن را عملى شيطانى معرفى كرده است . [٥] ـ در باب «فى كم يقرأ القرآن و يختم» ، طىّ چند حديث ، به شمرده خواندن قرآن ، سفارش شده و از ختم آن به صورت شتاب زده ، نهى شده است . [٦] ـ در باب «أنّ القرآن يرفع كما اُنزل» ، روايت شده كه وقتى فردى غير عرب ، قرآن را عجمى بخواند ، فرشتگان آن را به صورت عربىِ صحيح ، بالا مى برند . [٧] به نظر مى رسد اين مطلب ، زمانى است كه يادگيرى لحن و صوت عربى ، براى فرد غير ممكن باشد . ـ در باب «فضل القرآن» ، طىّ احاديث ٣٥٣١ ـ ٣٥٥٣ ، به فضيلت خواندن برخى از آيات و سوره ها ، اشاره گرديده كه به نظر مى رسد اين روايات ، از باب روايات فضايل اند و به لحاظ رواج جعل و وضع در اين گونه روايات ، به برخى از فضايل ، به صورت اغراق آميز پرداخته شده است . و سرانجام در باب «نوادرِ» اين بخش ، به عمل به قرآن همراه با قرائت آن سفارش شده [٨] و به موضوعات مطرح شده در قرآن پرداخته است . [٩] از جمله به اوّلين و آخرين