٤ . درك شرح آيات ، از سوى عقلا : ص١٦ ، ح ١٢ ؛ ٥ . عقل ، حجّت پنهان خدا : ص ١٩ ، ح ١٢ ؛ ٦ . عقل ، حجّت خدا بر بندگان : ص ٢٩ ، ح ٢٢ ؛ ٧ . عقل ، پايه شخصيت انسان : ص ٢٩ ، ح ٢٣ ؛ ٨ . فقدان عقل ، برابر با فقدان زندگى : ص ٣٢ ، ح ٣٠ ؛ ٩ . ديندارى با شرط عقل : ص ٣٢ ، ح ٣٢ ؛ ١٠ . كم عقلى ، فاصله ايمان و كفر : ص ٣٢ ، ح ٣٣ ؛ ١١ . تعقّل ، مايه زندگى با بصيرت : ص ٣٣ ، ح ٣٤ . بخشى كه به عنوان حسن ختام اين قسمت عرضه مى شود درباره «جايگاه استفاده از عقل» است ؛ چرا كه هر نعمتى را جايگاهى و هر موهبتى را مكانى است ، كه با قرار گرفتن در آن مكان ، به نتيجه مى رسد . اين جايگاه ها عبارتند از : ١ . توصيه به عبرت پذيرى : ص ١٦ ، ح ١٢ ؛ ٢ . ناخدايى عقل در مديريت نفس : ص ١٩ ، ح ١٢ ؛ ٣ . وابستگى آموزش به عقل : ص ٢٠ ، ح ١٢ ؛ ٤ . شناسايى امام راستگو از دروغگو : ص ٢٨ ، ح ٢٠ .

ارزش عقل

ارزش عقل و انديشيدن ، به بهره مندى از ثمراتى است كه از به كارگيرى آن ، به دست مى آيد ؛ ثمراتى كه ريشه هاى هر يك ، در گرو وجود اين سرمايه خدادادى است . از جمله اين نتايج ، ملازمه حيا و دين با عقل است . [١] در بخش ضرورت عقل ، بيان شد كه ديندارى ، در پرتو درك ضرورت آن براى سعادت آخرت به دست مى آيد و دريافت اين ضرورت ، تنها در سايه تعقّل ، ميسّر است و بنا به فرمايش امام على عليه السلام ،

[١] همان ، ص ١١ ، ح ٢ .