پروردگارش مى گويد: از تو مى خواهم كه بر محمّد و آل محمّد ، درود فرستى و به رحمت و قدرت خود، حفظ قرآن و انواع دانش را نصيبم گردانى و در قلب و گوش و ديده ام، قرار دهى و آن را با گوشت و خون و استخوان و مغزم، عجين كنى و روز و شبم را با آن درآميزى . [١] و در دعاى ديگرى مى فرمايد: و قلبم را وادار كن تا قرآنت را آن گونه كه آموختى ام حفظ كند و آن گونه كه خشنود مى گردى ، تلاوتش كنم. خداوندا! با كتابت، ديده ام را روشنايى و سينه ام را فراخى و قلبم را شادى بخش و زبانم را بدان روان گردان و تنم را آميخته آن ساز . [٢] در روايتى نيز، رسول خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد: قرآن را بياموزيد كه در روز رستاخيز، قرآن، به صورت جوان خوش سيماى رنگ و رو روشنى به نزد خواننده قرآن مى آيد و مى گويد: من كسى هستم كه شب هايت را پاس داشتم و تشنگى ات را سيراب كردم و آب دهانت را خشك گردانم و اشكت را جارى ساختم و اينك نيز هر كجا روى، با تو هستم . [٣] امام جعفر صادق عليه السلام مى فرمايد: هر انسان مؤمنى، اگر در جوانى، قرآن بخواند، قرآن، با گوشت و خون او عجين مى گردد و خداوند عز و جل او را با كاتبان و نيكان و ارجمندان، محشور مى گرداند . [٤] هم او مى فرمايد : و هر كس به سراغ قرآن آيد و گمان بَرَد كه كسى، بهتر از آن را دارد، آنچه را

[١] . همان، ص ٥٧٧.[٢] . همان، ص ٦٠٣.[٣] . همان جا.[٤] . همان جا.