در كتاب الكافى به نزول دفعى قرآن در ٢١ يا ٢٣ رمضان و نزول تدريجى آن ، در طول بيست سال اشاره شده است : عن حفص بن غياث ، عن أبى عبد اللّه عليه السلام قال : سألته عن قول اللّه عز و جل : «شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِى أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْءَانُ» إنّما اُنزل فى عشرين سنة بين أوّله و آخره؟ فقال أبو عبد اللّه عليه السلام : نزل القرآن جملةً واحدةً فى شهر رمضان إلى بيت المعمور ثمّ نزل فى طول عشرين سنة . ثمّ قال : قال النبى صلى الله عليه و آله : نزلت صحف إبراهيم فى أوّل ليلةٍ من شهر رمضان و اُنزلت التوراة لستّ مضين من شهر رمضان و اُنزل الإنجيل لثلاث عشرة ليلة خلت من شهر رمضان و اُنزل الزبور لثمان عشر خلون من شهر رمضان و اُنزل القرآن فى ثلاث و عشرين من شهر رمضان . [٢] در اين حديث ـ چنان كه مى بينيم ـ ، نزول دفعى و نزول تدريجى قرآن ، هر دو اثبات شده و نزول دفعى آن را در بيست و سوم ماه رمضان ، دانسته است . در حديث ديگرى ، كه در باره شهادت امام على عليه السلام بحث شده ، آمده است : واللّه لقد قبض فى الليلة الّتى نزل فيها القرآن ؛ [٣] به تحقيق آن حضرت ، در شبى به شهادت رسيد كه قرآن در آن ، نازل شد ؛ يعنى در شب ٢١ رمضان . در پاسخ به اين سؤال كه چگونه قرآن در شب قدر ، نازل شده (آن طور كه قرآن

[١] تاريخ قرآن ، محمّد هادى معرفت ، ص ٤٦ .[٢] الكافى ، ج ٤ ، ص ٥٩٦ ، ح ٣٥٦٠ .[٣] همان ، ج ٢ ، ص ٤١٨ ، ح ١٢٣٤ .