امام صادق و امام كاظم عليهم السلام به شمار مى آيد . او تنها در كتاب شريف الكافى ، حدود ١٢١ روايت از سه معصوم مذكور (چه بدون واسطه و چه به واسطه برخى از راويان ثقه) نقل نموده است و در وثاقت خود او ، كسى از رجاليان ترديدى ننموده است . نجاشى در مورد او گفته است : شيخ من أصحابنا ، ثقة ، روى عن أبى جعفر و أبى عبد اللّه عليهماالسلام ، ذكر ذلك أبو العبّاس و غيره . له كتاب يرويه عنه حمّاد بن عيسى و غيره . [١] شيخ طوسى در موردش گفته است : «له اُصول رواها عنه حمّاد بن عيسى» . [٢] و قريب به اتّفاق راويانى كه از او نقل نموده اند ، از ثقات و اعاظم محدّثان هستند و چندين نفر از آنها همچون : حمّاد بن عثمان ، ابان بن عثمان احمر ، حمّاد بن عيسى جهنى و محمّد بن ابى عمير ، از اصحاب اجماع نيز هستند . بنا بر اين ، هر چند كه در رجال منسوب به ابن غضائرى ، اين شخص تضعيف شده است ، [٣] ولى از ثقات و راويان معتمد احاديث شيعه محسوب مى گردد .

دو نكته باقى مانده در خصوص سند اين حديث

نكته اوّل : همان گونه كه در ابتداى اين نوشته آمد ، اين سند و طريق ، بعينه در پنج جاى ديگر از كتاب شريف الكافى نيز تكرار شده است و نفس اين تكرار در طرق اين كتاب ، از ناحيه ثقة الإسلام كلينى ، خود تا حدودى نشان دهنده اعتبار اين طريق در نزد كلينى است . نكته دوم : شيخ صدوق نيز اين حديث را در كتاب شريف التوحيد ، به نقل از شخصى به نام «علىّ بن احمد بن محمّد بن عمران دقّاق» از كلينى و طريق او

[١] رجال النجاشى ، ص ٢٠ ، ش ٢٦ .[٢] رجال الطوسى ، ص ١٢٣ ، ش ١٢٣٥ .[٣] ر .ك : رجال ابن الغضائرى ، ص ٣٦ .