دانايى بيشتر به فرامين الهى ، نشان از عقل نيكوتر دارد ؛ امّا اعتراض كنندگان از اين تعاليم ، افرادى هستند كه ترس از خداوند ندارند ؛ لذا معرفت و حقيقت ثابتى در درون خود نمى يابند تا بدان وسيله ، بينا شوند . هر كدام از اين دو دسته ، داراى نشانه ها و اوصافى هستند كه شناسايى اين اوصاف ، در تشخيص اين افراد ، مفيد است . ١ . نترسيدن كسى كه از جانب خدا خردمند نگردد : ص ٢١ ، ح ١٢ ؛ ٢ . نداشتن معرفت ثابت : ص ٢١ ، ح ١٢ ؛ ٣ . خردمندى از جانب خدا : ص ٢١ ، ح ١٢ ؛ ٤ . يكى بودن گفتار و كردار : ص ٢١ ، ح ١٢ ؛ ٥ . موافقت درون با برون : ص ٢١ ، ح ١٢ ؛ ٦ . دانشمند : ص ٢٩ ، ح ٢٣ ؛ ٧ . حافظ : ص ٢٩ ، ح ٢٣ ؛ ٨ . متذكّر : ص ٢٩ ، ح ٢٣ ؛ ٩ . باهوش : ص ٢٩ ، ح ٢٣ ؛ ١٠ . فهميده : ص ٢٩ ، ح ٢٣ ؛ ١١ . دانستن چگونگى و چرايى و كجايى : ص ٢٩ ، ح ٢٣ ؛ ١٢ . شناخت خيرخواه و بدخواه : ص ٢٩ ، ح ٢٣ ؛ ١٣ . شناخت روش زندگى : ص ٢٩ ، ح ٢٣ ؛ ١٤ . اخلاص در يگانگى خدا و اعتراف با فرمانش : ص ٢٩ ، ح ٢٣ ؛ ١٥ . حيوان از دست رفته : ص ٢٩ ، ح ٢٣ ؛ ١٦ . تسلّط بر آينده : ص ٢٩ ، ح ٢٣ ؛