مجموعه مقالات فارسي کنگره بين المللي ثقة الاسلام کليني - مجموعه مؤلفان - الصفحة ٢٤١

با اين كه اين اشخاص از اهالى جليل هستند، ولى به زبان هاى محلى ما تكلّم مى كنند. ما كه از پارت ها و مادها و ... هستيم، همه ما مى شنويم كه اين اشخاص به زبان خود ما ، از اعمال عجيب خدا سخن مى گويند!...» . همه متحيّر بودند . {-١-}

ديدگاه قرآن در مورد روح القدس

لفظ روح ، در قرآن كريم ، ٢١ بار آمده است. بى ترديد، در تمامى اين موارد ، مصداق واحدى مراد نيست. با توجّه به ظاهر و سياق آيات قرآن مى توان موارد كاربرد را در چند گروه جاى داد. ١ . موجودى مستقل در رديف فرشتگان: روح ، در آياتى از قرآن در كنار فرشتگان ذكر شده كه به ظاهر نشان دهنده آن است كه آفريده اى از آفريدگان خدا و غير از فرشتگان است. آيات زير ، از اين دسته است: «تَنَزَّلُ الْمَلَئِكَةُ وَ الرُّوحُ» . [٢] «تَعْرُجُ الْمَلَئِكَةُ وَ الرُّوحُ» . [٣] «يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَ الْمَلَئِكَةُ صَفًّا» . [٤] ٢ . جبرئيل: در آيات زير ، از جبرئيل با لفظ روح ياد شده است : «نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ» . [٥] «قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ» . [٦] به شهادت آيه «قُلْ مَن كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ» [٧] مراد از روح الامين